Ze hebben iets weg van varens of korstmossen, maar in werkelijkheid zijn dit wervelingen op de zon. Nooit eerder werd die in zo’n hoge resolutie in beeld gebracht. Elke pixel op deze foto beslaat een gebied van circa 19 kilometer breed. Astronomen hebben dit kunnen doen met behulp van de Daniel K. Inouye Solar Telescope op Hawaï, de grootste zonnetelescoop op aarde.
Deze mate van detail geeft nieuw inzicht in de complexe dynamische processen die zich voltrekken in de fotosfeer, het zichtbare deel van de zon – een echt ‘oppervlak’ heeft de zon niet. Zo wijzen de onderzoekers op zogeheten Kelvin-Helmholz-instabiliteiten, die nu voor het eerst op de zon zijn gezien. Deze golvende structuren ontstaan wanneer twee vloeistoffen met een verschillende snelheid of stroperigheid langs elkaar bewegen. Ook in de aardatmosfeer is zo’n instabiliteit soms te zien, in de vorm van een wolkformatie die ‘fluctus’ heet.
De golfbewegingen zijn waargenomen in de buurt van een zonnevlek, waar veel magnetische energie aanwezig is die voor dynamiek zorgt in het hete plasma waaruit de zon is opgebouwd.
