In het historische hart van Istanbul domineren Ottomaanse moskeeën en Byzantijnse monumenten het straatbeeld. Maar op nog geen half uur lopen van de beroemde overdekte Grand Bazaar, in het Europese deel van de stad, doemt een heel ander Istanbul op: de IMÇ-blokken. Het uitgestrekte betonnen handelscomplex, bestaande uit zes blokken, steekt scherp af tegen de eeuwenoude stad eromheen. Bij de opening, eind jaren 60 vorige eeuw, kreeg ieder blok een eigen functie, van textiel en meubels tot muziek. Blok 6 groeide in de jaren 90 uit tot hét centrum van de Turkse muziekindustrie en werd daardoor in heel Turkije een begrip.
„Begin jaren negentig was het hier iedere avond afgeladen vol. Na 6 uur kon je hier nauwelijks nog lopen”, vertelt Orhan Kamçi (64), die bij iedereen bekendstaat als ‘cassetteman Orhan’. Brede trappen leiden naar drie verdiepingen met galerijen, waar jarenlang Turkse muziek werd geproduceerd, opgenomen en via cassettebandjes en later cd’s over het hele land werd verspreid. Middenin het complex ligt een kleine binnentuin met een theehuis. Daar haalt Kamçi aan de trap enthousiast zijn herinneringen op aan de hoogtijdagen van blok 6. Jarenlang deed hij magazijnwerk, verkocht cassettebandjes en platen, verzorgde transport en regelde allerlei praktische zaken voor de platenmaatschappijen in het complex.
