De eerste keer dat ik Fred zag dacht ik: ultieme villain in een Batmanfilm. Die malafide grijns overlopend in zijn grijze bakkebaarden, die raadselachtige zinnen en wenkbrauwen. Geen sleufhoed en lange jas maar een luguber wapperend bloemetjeshemd met korte mouwen. Een uitgewoonde tropische versie van Jack Nicholson. Maar Fred bleek veel meer dan dat. Na aflevering negen van B&B Vol Liefde (RTL) weet ik het zeker. Fred is een acteur met een hele dwingende hoofdrol in zijn eigen leven en dat van iedereen die in de buurt durft te komen.
Fred speelt de rol van B&B-houder Fred. Een alleenstaande man bouwt zijn eigen universum op een tropisch eiland. Hij heeft een zeegroene Ford F-100 Styleside pick-uptruck, verkoopt kip uit een romantisch karretje met zijn eigen gezicht erop, heeft een speedboot voor de deur, een zelfgemaakt vlot. Hij slijpt roestige beeldjes van tonijnen aan een werkbank in zijn atelier aan huis, vuurvonken spatten langs zijn knoestige handen. Met diezelfde blote handen stookt hij zijn kiprookoven op, die onheilspellende grijns opdoemend uit de rookwolken.
Ik zie overal moordwapens en manieren om van een lijk af te komen. De vrouwen die zijn paradijs betreden zien een „bijzondere man”. Hij test zijn vrouwen met kunstzinnige opdrachten waar niemand in kan slagen behalve Fred zelf. Wie kan het beste zijn kip verkopen, wie slijpt zijn tonijnen beter, wie is stil op het moment dat Fred het een moment voor stilte vindt? Wie niet slaagt is af. Een perfect script voor een horrorfilm. Het karakter van Fred is een mix van elke rol die Jack Nicholson ooit speelde, samengesmolten tot de ultieme schurk: een ongecorrigeerde Hollander in een hawaïhemd op Bonaire.
