Δεν ακούστηκε σαν απειλή. Ήταν απλώς ένα όνομα. «Λεσέψ». Και όταν ακούστηκε το ημερολόγιο έγραφε 26 Ιουλίου 1956.Στην Αλεξάνδρεια, ο Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ μιλούσε σε χιλιάδες Αιγυπτίους. Για τους περισσότερους, το όνομα παρέπεμπε στον Γάλλο μηχανικό Φερντινάν ντε Λεσέψ, τον άνθρωπο που κατασκεύασε τη Διώρυγα του Σουέζ.Για μια ομάδα Αιγυπτίων αξιωματικών, όμως, ήταν ο κωδικός που περίμεναν. Μέσα σε λίγα λεπτά κατέλαβαν τα γραφεία της εταιρείας που διαχειριζόταν τη διώρυγα.Ο Νάσερ ανακοίνωσε ότι το Σουέζ περνά στον έλεγχο της Αιγύπτου, ώστε τα έσοδα από τα διόδια να χρηματοδοτήσουν το Φράγμα του Ασουάν, αφού Ηνωμένες Πολιτείες και Βρετανία είχαν αρνηθεί να στηρίξουν οικονομικά το έργο.Η Μέση Ανατολή έμπαινε σε μία από τις μεγαλύτερες γεωπολιτικές κρίσεις του 20ού αιώνα. Και η παγκόσμια ναυτιλία δεν θα ήταν ποτέ ξανά η ίδια.
Η κρίση του Σουέζ – 1956/Wikimedia CommonsΌταν έκλεισε η σημαντικότερη θαλάσσια αρτηρία του κόσμουΗ Διώρυγα του Σουέζ ήταν η συντομότερη σύνδεση της Ευρώπης με τα πετρέλαια του Περσικού Κόλπου.Όταν ξέσπασε η κρίση και ακολούθησε η στρατιωτική επέμβαση Βρετανίας, Γαλλίας και Ισραήλ, η διώρυγα έκλεισε. Βυθισμένα πλοία απέκλεισαν το πέρασμα και για μήνες η βασική θαλάσσια λεωφόρος του πλανήτη έμεινε εκτός λειτουργίας.Ξαφνικά, κάθε δεξαμενόπλοιο που μετέφερε πετρέλαιο προς την Ευρώπη αναγκαζόταν να κάνει τον γύρο ολόκληρης της Αφρικής, μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας. Το ταξίδι γινόταν χιλιάδες ναυτικά μίλια μεγαλύτερο. Τα πλοία έμεναν περισσότερες ημέρες στη θάλασσα. Και μέσα σε ελάχιστες εβδομάδες δημιουργήθηκε ένα τεράστιο έλλειμμα διαθέσιμης χωρητικότητας.Η αγορά διψούσε για πλοία.
