Η Τεχνητή Νοημοσύνη πρέπει να γίνει αντικείμενο συζήτησης όχι μόνο στο πανεπιστήμιο, αλλά και στο καφενείο, στο ταξί, στο κομμωτήριο, στο κυριακάτικο τραπέζι, να διαχυθεί δηλαδή σε όλη την κοινωνία και την οικονομία. Από αυτή την παραδοχή ξεκινά η συζήτησή μας με τον ειδικό γραμματέα Μακροπρόθεσμου Σχεδιασμού στην Προεδρία της Κυβέρνησης, Γιάννη Μαστρογεωργίου, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του «Άνθρωπος και ρομπότ: Το στοίχημα της Τεχνητής Νοημοσύνης».Στη «Ναυτεμπορική» περιγράφει μια εποχή όπου το science fiction μετατρέπεται σταδιακά σε science fact, αναλύει γιατί θεωρεί πιθανότερο ένα «βελούδινο διαζύγιο» ανθρώπου και μηχανής παρά μια σύγκρουση μεταξύ τους, εξηγεί γιατί ο άνθρωπος πρέπει να «πονέσει» πνευματικά για να προστατευθεί από τους κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης και καταθέτει τη θεολογική του προσέγγιση για τα όρια που διαχωρίζουν τον άνθρωπο από τη μηχανή.Παράλληλα, εξηγεί γιατί, μετά την ολοκλήρωση των βασικών υποδομών, η εθνική πολιτική για την Τεχνητή Νοημοσύνη περνά πλέον στη φάση της διάχυσης της τεχνολογίας στην οικονομία και την κοινωνία μέσα από το Κέ- ντρο Αριστείας, την εθνική πλατ- φόρμα διά βίου μάθησης, το AI Help Desk για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και άλλες δράσεις, ενώ αναφέρεται και στη νέα πρωτοβουλία της Ειδικής Γραμματείας Μακροπρόθεσμου Σχεδιασμού, «Ελλάδα 2050 – Οι κρίσιμες αβεβαιότητες», που επιχειρεί να χαρτογραφήσει τα πιθανά σενάρια για τις μεγάλες προκλήσεις των επόμενων δεκαετιών.Ας ξεκινήσουμε με το βιβλίο σας, «Άνθρωπος και ρομπότ: Το στοίχημα της τεχνητής νοημοσύνης», και το ερώτημα που θέτει: «Αν η μηχανή μάθει να σκέφτεται, εμείς θα θυμόμαστε γιατί υπάρχουμε;». Πώς φτάσαμε στο σημείο η τεχνολογική πρόοδος, και ειδικότερα η Τεχνητή Νοημοσύνη (Τ.Ν.), να εγείρει υπαρξιακά ζητήματα;«Ο άνθρωπος ανέκαθεν επένδυε ψυχολογικά στα τεχνολογικά εργαλεία που χρησιμοποιούσε. Αυτό συνέβαινε από την εποχή του τροχού και συνεχίστηκε κατά την πρώτη, τη δεύτερη και την τρίτη Βιομηχανική Επανάσταση.Σκεφτείτε, για παράδειγμα, έναν ταξιτζή ή έναν οδηγό φορτηγού. Μπορεί να δεθεί συναισθηματικά με το αυτοκίνητό του. Όταν το όχημα παλιώσει και δεν μπορεί πλέον να καλύψει τις ανάγκες του, δυσκολεύεται να το αποχωριστεί και στενοχωριέται.Έχει γίνει ένα κομμάτι της ύπαρξής του. Αυτή η σχέση του ανθρώπου με την τεχνολογία υπήρχε πάντοτε. Από το 2022, όμως, και μετά, με την εμφάνιση του ChatGPT, απέκτησε πολύ εντονότερες υπαρξιακές, οντολογικές, ψυχολογικές και ανθρωπολογικές διαστάσεις.Η Τ.Ν. δεν είναι απλώς ένα εργαλείο. Δυστυχώς, και βεβαίως με πολλούς αστερίσκους και πολλές επισημάνσεις, φτάνει σε σημείο να έχει διαστάσεις ψυχολογικές στον άνθρωπο. Γίνεται συνομιλητής σου, συνεργάτης σου, ακόμα και συνοδοιπόρος στην αναζήτηση. Την ίδια στιγμή εμφανίζεται και ως μια πιθανή απειλή που ενδέχεται να σε ξεπεράσει».Πιστεύετε ότι θα μας ξεπεράσει;«Είναι πιθανό να μας ξεπεράσει σε πολλές λειτουργίες. Δεν πιστεύω, όμως, ότι θα γίνει ποτέ ίδια ή όμοια με τον άνθρωπο. Ακόμη και αν η T.N. γίνει ενσώματη, μέσα από ρομπότ και physical models που θα αντιλαμβάνονται τον φυσικό κόσμο και τους νόμους της Φυσικής, δεν σημαίνει ότι θα αποκτήσει τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου.Από τη δική μου θεολογική και ανθρωπολογική οπτική, ο άνθρωπος αποτελεί ύπαρξη κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του Θεού. Δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς θα μπορούσε να προεκτείνει οντολογικά την ύπαρξή του σε μια μηχανή η οποία δεν διαθέτει ψυχή, ανθρώπινο σώμα και τη συνέργεια με το Άγιο Πνεύμα που καθιστά τον άνθρωπο οντολογική ύπαρξη.Η T.N. δεν είναι δημιούργημα του Θεού. Είναι δημιούργημα του ανθρώπου, ο οποίος είναι δημιούργημα του Θεού. Επομένως, ζητάμε να πραγματοποιηθεί ένα οντολογικό και υπαρξιακό άλμα, το οποίο, κατά την άποψή μου, δεν μπορεί να γίνει».