Ik wil toch nog even terug naar de begrafenis van de Iraanse opperste leider ayatollah Ali Khamenei. Die is al wel voorbij, maar voor het zover was gebeurde er van alles dat ik best interessant vond en misschien het een en ander zegt – zekerheid is een schaars goed in deze regio – over welke kant Iran en zijn omgeving willen opgaan.
Enig houvast. Khamenei, 86, werd 28 februari geliquideerd aan het begin van de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran. Het regime nam de tijd voor de begrafenis; uiteindelijk hadden de eerste plechtigheden 3 tot en met 6 juli plaats in Teheran, in en bij de Grote Mosallamoskee. Die moet de grootste moskee ter wereld worden, groter dan de Grote van Mekka, maar na ruim veertig jaar is de bouw nog altijd niet voltooid, wat een bewijs is voor het falen van de overheid. De plechtigheden werden 7 juli voortgezet in de heilige stad Qom. De volgende dag was Khamenei in de Iraakse heilige steden Najaf en Kerbala, om aan te geven dat Iran vasthoudt aan zijn greep op de mede-shi’itische buitenwereld. De begrafenis eindigde donderdag 9 juli in Mashad.
Geen idee hoeveel mensen precies voor Khamenei de straat opgingen. Miljoenen, claimen de autoriteiten. President Trump dacht aan neptranen maar met negentig miljoen inwoners heb je al gauw volle straten, ook al blijven de meeste mensen thuis omdat het regime hun niet zint. Het regime kan rekenen op een kleine 20 procent van de bevolking, een deel uit religieuze overtuiging, zoals we hier ook onze bijbelgordel hebben, anderen omdat ze van het bewind profiteren.
