وقتی در ۱۰ژانویه۲۰۱۷، اعضای شورای فیفا در مقر شیشه‌ای این نهاد در زوریخ سوئیس دست‌هایشان را به علامت موافقت بالا بردند، فوتبال وارد عصر جدیدی شد.

تصویب افزایش تعداد تیم‌های جام جهانی از ۳۲ به ۴۸، از سوی فیفا گامی برای «توسعه فوتبال» و افزایش فرصت حضور کشورهای بیشتری در بزرگ‌ترین تورنمنت جهان معرفی شد.

«جیانی اینفانتینو»، رییس فیفا، این تصمیم را «هدیه‌ای به تمام جهان برای توسعه فوتبال» خواند. اما بررسی روند شکل‌گیری این تصمیم، ساختار انتخاباتی فیفا و نگاهی به سودآوری و اسناد مالی این نهاد، نشان می‌دهد پروژه جام جهانی ۴۸ تیمی تنها یک تصمیم ورزشی نبود؛ بلکه ابعاد اقتصادی و سیاسی قابل توجهی نیز داشت.

عدد مقدس ۳۲ که بیش از یک ربع قرن فرمول متوازن جام جهانی به شمار می‌رفت، جای خود را به ساختاری داد که امروز بیش از هر زمان دیگری درباره انگیزه‌های پشت آن بحث می‌شود.

***