یکسال از جنگ دوازدهروزه میگذرد؛ یکسالی که در آن شاهد افزایش معضلات معیشتی، اعتراضات گسترده، سرکوب خونین معترضان و جنگی چهلروزه بودیم. شرایطی که پیامدهای امنیتی و سیاسی، فشار اقتصادی و اجتماعی سنگینی بر زندگی روزمره شهروندان تحمیل کرده است؛ فشاری که بیش از همه در بازار کار و درون خانهها خود را نشان داده و زنان را در نقطهای آسیبپذیرتر از قبل قرار داده است.
جنگی که نان زنان را برید
«سپیده»، زنی ۳۷ساله و مهندس معماری موفق است؛ یا به گفته خودش مهندسی موفق بود تا خرداد ۱۴۰۴ و جنگ ۱۲روزه. او از جمله اولین افرادی بود که بر اثر پیامدهای آن جنگ از کار بیکار شد. سپیده به ایرانوایر میگوید تلفنی متوجه شده که تعدیل شده است و «ناگهان هویت اجتماعیام را از دست دادم.»
او پس از تعدیل بارها برای یافتن کار اقدام کرده است اما بهرغم داشتن سابقه کاری قابل توجه، نمیتواند کار پیدا کند چرا که کارفرمایان ترجیح میدهند مردان را استخدام کنند. او سپس یک حساب کاربری برای آموزش «معماری داخلی» در اینستاگرام باز میکند. آن حساب کاربری هم اما پیش از رونق گرفتن بهدلیل قطعی مکرر و طولانی اینترنت بینتیجه باقی میماند تا زنی که در ابتدای سال ۱۴۰۴ زنی مستقل با درآمد مالی بالا بود، سال ۱۴۰۵ را بهعنوان زنی خانهدار و وابسته به درآمد همسرش آغاز کند.
از پیامدهای اولیه جنگ، بیکاری است؛ معضلی که بیشتر جامعه زنان را تحت تاثیر قرار میدهد. گزارش مرکز آمار ایران از وضعیت بازار کار در تابستان ۱۴۰۴، ناشی از جنگ ۱۲روزه نشان میدهد که همزمان نرخ بیکاری، نرخ مشارکت اقتصادی و نسبت اشتغال در کشور کاهش یافته است.
