Ahmet Telli, son yarım yüzyılın Türkçe şiirinde toplumcu duyarlık ile lirik söyleyişi aynı şiir içinde buluşturan başlıca şairler arasında anılıyor. Şiiri üzerine değerlendirmeler yalnızca gazete ve dergi yazılarıyla sınırlı kalmıyor; bağımsız kitaplar, akademik makaleler, yüksek lisans ve doktora tezleri ile sempozyum bildirileri de bu birikime dahil. Bu çalışmalar birlikte okunduğunda, Ahmet Telli şiirinin belli başlı özellikleri ve çağdaş Türkçe şiir içindeki yeri konusunda ortaklaşılan bir çerçeve ortaya çıkıyor.
Bu alandaki en kapsamlı çalışmalardan biri Asuman Susam’ın Yangın Yılları’ndan Nida’ya Ahmet Telli Şiiri adlı incelemesi. Bir başka temel kaynak ise Altın Portakal Şiir Ödülü dolayısıyla düzenlenen sempozyumun bildirilerini bir araya getiren Nida Odağında Ahmet Telli Şiiri. Doğan Hızlan, Cevat Çapan, Orhan Koçak, Necmiye Alpay, Ahmet Say ve Şükrü Erbaş gibi farklı kuşaklardan eleştirmen ve şairlerin katkıları, Ahmet Telli şiiri üzerine oluşan tartışmanın genişliğini de gösteriyor.
1970 kuşağı, yenilgi ve hatırlama
Eleştirmenlerin önemli bir bölümü Ahmet Telli’yi, 1960’ların sonu ve 1970’lerin toplumsal ve siyasal atmosferi içinde yetişen kuşağın önde gelen şairlerinden biri olarak görüyor. Ancak aynı çalışmalar, şiirinin yalnızca dönem tanıklığıyla açıklanamayacağına da dikkat çekiyor. Tarihsel olaylar, baskılar, yenilgiler ve umutlar, Ahmet Telli’nin şiirinde doğrudan anlatılan olgular olmaktan çok, bireysel bellek, dostluklar, ayrılıklar, aşklar ve kayıplar üzerinden görünür hâle geliyor.
