Moeten centrale bankiers de buitenwereld nog steeds ver van tevoren proberen te vertellen wat ze van plan zijn met hun rentebeleid? Of is de wereld veel te wispelturig geworden om verder vooruit te kijken dan de eerstvolgende rentevergadering? Die vraag stond vorige week centraal op het jaarlijkse forum dat de Europese Centrale Bank voor de dertiende maal hield in het Portugese Sintra.
ECB-president Christine Lagarde nam daar de gelegenheid om een ander monetair beleid te introduceren. Onconventioneel beleid, zoals het opkopen van staatsleningen in de periode tussen de financiële crisis van 2008 en de Covid-crisis, is voorlopig verleden tijd. Ook grootschalige geldinjecties in de financiële sector, om te voorkomen dat banken en beurzen vastlopen, hoeven niet meer. Ouderwetse rentepolitiek krijgt weer de boventoon. Met als voorname kanttekening dat forward guidance, het masseren van de verwachtingen op de financiële markten voor het rentebeleid, er niet meer bij is.
De ECB is de enige niet. Het voorspellen van één toekomst wordt lastiger, en dus kan het best in scenario’s worden gedacht – beleid dat vanaf nu standaard wordt. De jaarlijkse heisessie in Sintra ging over alle onvoorspelbaarheden die zulke scenario’s noodzakelijk maken. Geopolitiek, en dan vooral het chaotische Amerikaanse handelsbeleid. Migratiestromen en de invloed daarvan op de economie. Nieuwe vormen van digitaal geld. En uiteraard de olifant die al veel groter is dan de kamer zelf: kunstmatige intelligentie.
