vandaag, 22:54Terwijl Mariëlle aan het werk is, gaat haar 13-jarige zoon de deur uit om met een vriend te hangen. Daar neemt de dag een vreselijke wending: Joni wordt neergestoken en overlijdt kort daarop. In Rijnmond Taxi blikt Mariëlle terug op die traumatische dag.Het is 23 februari 2025 als Schiedam en omstreken in shock zijn: een 13-jarige jongen wordt neergestoken en overlijdt niet veel later in het ziekenhuis. Die jongen is Joni, de zoon van Mariëlle. In de laatste aflevering van Rijnmond Taxi vertelt ze over hoe zij deze gebeurtenis, en de periode daarna, ervaarde. 'Kom nou, kom nou, kom nou’De fatale dag loopt voor Mariëlle net wat anders dan anders. Eigenlijk is ze vrij, maar ze besluit in te vallen voor een collega. “Ik zou een paar uurtjes weg zijn en zei tegen Joni: ‘Blijf maar lekker thuis, dan zie ik je weer bij het avondeten.’” Zover komt het alleen nooit. De tiener gaat namelijk de deur uit nadat hij meermaals is geappt door een klasgenootje. Schiedam maakt zich zorgen over geweld onder jongeren: 'Incidenten worden steeds ernstiger'(opent in nieuw venster)Zwaarste jeugdstraf voor tiener die vriend en klasgenoot Joni (13) doodstak(opent in nieuw venster)“’Kom nou, kom nou, kom nou’ appte de jongen naar hem”, blikt Mariëlle terug terwijl ze in de auto zit met Rijnmond. In eerste instantie geeft Joni daar geen gehoor aan, maar na een tijdje gaat hij toch naar buiten. Joni en zijn klasgenootje gaan naar een park. “En toen werd ik om zes uur opgebeld door de politie.”Zelf hulp gezochtDe boodschap van de politie kan Mariëlle in eerste instantie niet plaatsen. “Ik weet niet meer wat ik op dat moment dacht. Achteraf gezien was ik op dat moment al in shock.” Joni is een keer in zijn rug is gestoken en een keer in zijn arm. Ook zijn longen zijn geraakt. Hij is er slecht aan toe, maar weet wel zelf nog hulp te zoeken. “Nadat hij is gestoken is hij zelf nog gaan aanbellen bij mensen. Daar is 112 gebeld.” De tiener wordt met loeiende sirenes naar het Erasmus MC gebracht. Daar wachten Mariëlle en haar gezin op hun zoon. Tweeënhalf uur om precies te zijn. Al die tijd houden ze hoop. “Want hij was zelf nog gaan aanbellen bij mensen en naar de ambulance gelopen.” Wanneer er acht artsen de kamer binnenlopen, weet Mariëlle genoeg. “Ik zag het al aan de gezichten. Ze zeiden: ‘Ga maar zitten.’ Toen wist ik dat de operatie niet gelukt was.” In shockMariëlle is emotioneel wanneer ze terugdenkt aan dat moment. “Ik ben toen gaan gooien met dingen, gaan schreeuwen. We waren helemaal in shock. Het was de zwaarste dag van mijn leven.” Maar pas wanneer ze haar zoon opgebaard ziet liggen, wordt de situatie voor Mariëlle echt. “Hij lag er heel mooi bij, alles intact. Hij was gestoken in zijn rug, maar dat zag je natuurlijk niet. Het was gewoon Joni die er lag. Ik heb hem nog gekust, gekroeld, aangeraakt. Ik ben heel veel bij hem geweest.”Allerlei vragenDe jongen die haar zoon neerstak, zei dat hij handelde uit zelfverdediging. Daar ging de rechtbank niet in mee. “Hij heeft echt twee keer gestoken.” Al blijft Mariëlle nog steeds met vragen zitten. “Waarom? Waarvoor ben je naar dit park gegaan? Ik weet het niet en zal er ook nooit antwoord op krijgen.”Volgens Mariëlle was Joni simpelweg op de verkeerde tijd op de verkeerde plek. Het had volgens haar anders moeten lopen. "Had het desnoods uitgevochten. Had liggen rollebollen, maar waarvoor een mes? Ik kan er met mijn kop niet bij, en zal het ook nooit begrijpen.”