Met een blauwe broek, rood hemd en Amerikaanse vlag over haar rug kijkt Jessaca Shortes (35) naar een groot scherm. Het is rust bij de wedstrijd Verenigde Staten – Bosnië en Herzegovina, in de tussenronde van het WK. Ze geniet ervan, zegt ze, de wedstrijd is „awesome”. En ze geniet van het samenzijn: om haar heen zitten nog zo’n tweehonderd Amerikanen op campingstoeltjes en dekentjes naar de wedstrijd te kijken.
„Ben je bekend met de politiek in ons land?”, zegt ze hardop. „Alles wat ons kan samenbrengen is ongelooflijk belangrijk. Voor onze kinderen om te zien dat we wél samen kunnen zijn.” Ineens begint ze te fluisteren: „Ik wil niet dat andere mensen horen dat we het over politiek hebben.”
Dan komt haar zoontje Owen (10) aangelopen. Hij draagt een shirt met op zijn rug de naam van de speler door wie zij hier allemaal zitten: Christian Pulisic. Zijn beeltenis staat op een bord vlak onder het grote scherm en hangt op een enorme reclame van een yoghurtmerk met de tekst Feel the dream. Voor de wedstrijd worden er op het scherm hoogtepunten uit zijn carrière vertoond; mooie doelpunten voor Borussia Dortmund, Chelsea, AC Milan en het Amerikaanse team.
Hier, op het complex van Pennsylvania Classics aan de rand van het stadje Manheim in de staat Pennsylvania, tussen de maïsvelden en in de geur van mest, speelde Pulisic voordat hij de grote man werd van het Amerikaanse voetbal. ‘Captain America’ wordt hij genoemd, van hem wordt het meeste verwacht.
