در روزهای پس از سرکوب اعتراضات و در اوج تقابل نظامی آمریکا و اسراییل با جمهوری اسلامی، آنچه نگرانی فعالان حقوق بشر را تشدید میکرد وضعیت بازداشتشدگان اعتراضات بود. هزاران شهروند در ایران به اتهاماتی همچون حضور در اعتراضات، فعالیت در شبکههای اجتماعی، انتشار ویدیوهای مرتبط با اعتراضات و بمباران، شادمانی برای مرگ خامنهای توسط حکومت بازداشت و در وضعیتهای مبهم با پروندهسازیهای امنیتی مواجه بودند.
در این میان وضعیت زنان زندانی بهویژه زندانیان زن در شهرستانها بغرنجتر بود. یک منبع آگاه درباره وضعیت دردناک بند نسوان زندان یزد و برخی از زندانیان محبوس در آن با ایرانوایر گفتگو کرده است.
***
«هیچ امیدی نداشتیم که رنگ آزادی را ببینیم. هر شب پشت زندان را موشک میزدند و ما دهها زن که برخیهایشان بسیار بسیار جوان و شکننده و ترسخورده بودند کنجی هم دیگر را بغل میکردیم. چشمهایمان را به هم فشار میدادیم و آرزو میکردیم رنج نکشیم.»
زن، صدای خسته و کمجانش را صاف کرد اما سکوتش ادامه دار شد. بغض راه گلویش را بسته بود. او یکی از دهها زندانی است که پس از آغاز جنگ به بهانههایی همچون فعالیت در شبکههای اجتماعی و حمایت از جنگ بهدلیل واکنش نشان دادن به کشتهشدن خامنهای بازداشت شده بود و حالا به شکل موقت با وثیقه از بند نسوان زندان یزد آزاد شده است.
