Wanneer Dunia Woodward aan de beurt is, staat ze op van haar klapstoeltje en steekt ze allebei haar armen in de lucht als een jarig kind dat wordt toegezongen. Onder haar zonnehoed met de Amerikaanse vlag erop verschijnt een grote glimlach in knalrode lipstick. Dan pakt ze met twee handen het certificaat aan dat haar „droom doet uitkomen”. Vanaf 4 juli 2026 is de 50-jarige uit Honduras staatsburger van de Verenigde Staten.
Woodward heeft de eer om op deze bijzondere Onafhankelijkheidsdag, de 250ste verjaardag van de VS, genaturaliseerd te worden. Ze is zelfs één van de 75 gelukkigen wier ceremonie niet plaatsvindt in een bedompte rechtszaal, maar die hun burgerschap mogen vieren op het grasveld van Monticello: de heuvelachtige tabaksplantage van Thomas Jefferson – de auteur van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring (1776) en ’s lands derde president (1801–1809) – bij Charlottesville, Virginia.
Bijna drieduizend toeschouwers trotseren de hitte van 37 graden Celsius om dit feest der immigratie bij te wonen. In een enigszins gekoelde witte tent luisteren zij naar het volkslied, instrumentaal gespeeld op een banjo, en een toespraak van de Democratische gouverneur Abigail Spanberger: „Jullie worden Amerikanen in een tijd waarin wij Amerikanen voor een reeks uitdagingen staan.” Het presidentschap en het hardvochtige migratiebeleid van Donald Trump hangen over dit moment waarop de eregasten eindelijk echt hun leven kunnen opbouwen in de VS.
