بیش از ۵‌ماه از بزرگ‌ترین کشتار معترضان در تاریخ معاصر ایران می‌گذرد. در حالی‌که ایران نیمی از سال ۲۰۲۶ را در خاموشی مطلق اینترنت بوده، هنوز اسامی جدیدی از کشته‌شده‌های دو شب ۱۸ و ۱۹‌دی و شهادت‌‌نامه‌هایی از آن دی‌ماه خونین به جهان بیرون از ایران درز می‌کند.

این گزارش، روایت «وحید بیگی‌» است، معترض ۳۴ساله اهل شرق تهران که شامگاه ۱۸‌دی، ساعت حدودا ۸:۴۰ شب و در دقایق ابتدایی شکل‌گیری تجمع در حوالی چهارراه کوکاکولای خیابان پیروزی گلوله جنگی به ساق پای چپش خورد.

وحید که گلوله از پشت ساق پای چپ او وارد شد و از سمت جلو خارج و استخوان نازک‌نی پایش در محل اصابت گلوله خرد شده، می‌گوید که در لحظه رسیدن به خیابان‌های اطراف پیروزی از عظمت جمعیت معترض گریه کرده و خانواده‌هایی را دیده که پیر، کودک، جوان و زن و مرد کنار هم برای اعتراض آمده بودند.

ایران‌وایر مدارکی را رویت کرده که نشان می‌دهد استخوان نازک‌نی پای چپ او در نقطه اصابت گلوله خرد شده است. او اکنون در کشور دیگری در حال مداواست.

***