Het is voor kunstminnende buitenstaanders een intrigerend gegeven. Een van ’s werelds supermodellen, Kate Moss (1974), poseerde begin jaren 2000 in Londen voor een van ’s werelds invloedrijkste Britse kunstenaars, Lucian Freud (1922-2011). Naakt, zoals veel van Freuds vrouwelijke modellen. Hij was een meester in het vastleggen van menselijk vlees. Wat bespraken deze twee iconen tijdens de poseersessies? Wat zagen ze in elkaar?
Nu is er de film Moss & Freud, geïnspireerd door hun ontmoetingen. We leren het model kennen terwijl ze rokend en roekeloos over een snelweg raast om op tijd te zijn voor een ontmoeting met Freud in een lege National Gallery – hij mag daar buiten de openingstijden binnen. Zij heeft in een interview gesuggereerd dat ze door hem geschilderd wil worden, hij ziet dat wel zitten maar stelt in de film voorwaarden. Ze moet drie avonden per week stipt om zeven uur naar zijn studio komen, tot het werk af is.
Moss heeft het op dat moment enorm druk, niet alleen met werken. De film spreekt haar feestbeestreputatie niet tegen, met geestige details zoals de miniflesjes champagne die ze via een rietje opslurpt of een chauffeur die ze dwingt zich uit te kleden om binnen te komen op een SM-avond voor koppels in Berlijn.
