Krajicek wordt nog geregeld herinnerd aan de grootste triomf uit zijn tenniscarrière: zijn Wimbledon-titel in 1996. De meeste punten zijn uit zijn geheugen gewist, behalve het matchpoint in de finale tegen Malivai Washington. De Amerikaan slaat de bal in het net en Krajicek valt in pure euforie op zijn rug. Zijn coach Rohan Goetzke kent de dubbele betekenis van de Grand Slam-titel voor Krajicek. "Er is een last van je schouders."
Goetzke doelde daarmee op de turbulente jeugd die zijn pupil had beleefd. Krajicek is de zoon van Tsjechische immigranten. Hij werd in Nederland geboren nadat Ludmila Krajicek-Bytel en Petr Krajicek in 1970 het toenmalige Tsjechoslowakije waren ontvlucht vanwege de Russische inval van twee jaar daarvoor. Voormalig tennisprof Michaëlla Krajicek is de halfzus van Richard, uit het derde huwelijk van zijn vader.
Al in zijn in 2005 verschenen autobiografie Harde Ballen beschreef Krajicek hoe in het ontheemde gezin alles draaide om zijn tennistalent. "Mijn ouders hebben alles met de juiste intentie en uit liefde gedaan, maar dat wil niet zeggen dat ik het ook zo heb ervaren", zegt de 54-jarige Krajicek, in een openhartig gesprek met NU.nl, thuis in Muiderberg.
"Mijn jeugd was een rollercoaster. Mijn ouders hebben me nooit fysiek mishandeld. Maar ik voelde constant die druk, vooral van mijn vader. Ik mocht niet falen. Ik mocht nooit verliezen, zelfs geen trainingspartijtje. Rond mijn twaalfde behoorde ik tot de beste spelers van de wereld bij de junioren, daarna ging het langzaam de verkeerde kant op."
