Door nieuwe Europese regelgeving, het zogeheten emissiehandelssysteem dat vanaf 2028 zal gaan gelden, zullen huishoudens meer moeten gaan betalen voor hun CO2-uitstoot, zoals het gebruik van warm water en het verwarmen van je huis met aardgas. Vooral kwetsbare huishoudens met een kleine portemonnee zullen hier de gevolgen van merken. De overheid roept op om te isoleren, omdat dat loont. Maar is dat zo?
Er zijn kanttekeningen genoeg: isoleren is duur, de terugverdientijden zijn onzeker, de energieprijzen fluctueren, en mensen verhuizen vaak voordat ze de kans krijgen hun investering terug te verdienen. Daarbij gaan de maatregelen vaak uit van perfect menselijk gedrag, en worden deze niet een-op-een overgenomen.
Toch stelt de overheid dat isoleren loont en dat iedereen daar uiteindelijk van zal profiteren. De vraag of er daarbij wordt uitgegaan van perfect menselijk gedrag, doet er volgens Derk Loorbach niet toe. Hij is hoogleraar sociaal-economische transities aan de faculteit Sociale Wetenschappen van de Erasmus Universiteit Rotterdam en academisch boegbeeld van het Klimaatonderzoek Initiatief Nederland (KIN).
"Het klopt dat burgers niet rationeel zijn en de praktijk altijd weerbarstiger is dan modellen en theorie. Maar verduurzaming is geen keuze: we moeten af van fossiel, veel zuiniger omgaan met energie en veel meer decentraal en flexibel gaan organiseren", zegt hij. Het nieuwe emissiehandelssysteem is wat hem betreft een volgende stap in het steeds meer afdwingen van verduurzaming.
