Οι πρόσφατες διεθνείς εξελίξεις φαίνεται πως επηρεάζουν -εν τέλει- περισσότερο την Τουρκία. Όχι μόνο ως προς τις «φιλίες» της αλλά και ως προς την άμυνά της, έστω εμμέσως.Ο λόγος, για την παραίτηση Κιρ Στάρμερ, που με κάποιο τρόπο επηρεάζει την πώληση Eurofighter στην Τουρκία.Υπό το πρίσμα αυτό, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το κατά πόσο η Τουρκία θα μπορέσει να υλοποιήσει ανενόχλητη τον στόχο της, για την αναβάθμιση της αεροπορικής της ισχύος.Αν εξεταστούν όλα τα γεγονότα, συνολικά και όχι μεμονωμένα, προκύπτει μια εικόνα που ίσως προκαλεί προβληματισμό στην Άγκυρα.Ο Στάρμερ, ο Χίλι, το Κατάρ και η υπεροχή της ΕλλάδαςΑρχικά, η αποχώρηση Κιρ Στάρμερ και Τζον Χίλι από τη βρετανική κυβέρνηση έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το Λονδίνο εμφανιζόταν θετικό απέναντι στην τουρκική επιθυμία απόκτησης Eurofighter Typhoon.Η βρετανική πλευρά αποτελούσε έναν από τους βασικούς υποστηρικτές της συμφωνίας, ιδιαίτερα μετά την αποδυνάμωση των γερμανικών αντιρρήσεων που είχαν εκφραστεί κατά την περίοδο του Όλαφ Σολτς. Αν και η βρετανική στήριξη στα όποια αμυντικά προγράμματα που αφορούν τρίτες χώρες δεν εξαρτάται αποκλειστικά από συγκεκριμένα πρόσωπα, κάθε πολιτική αλλαγή δημιουργεί κάποια ερωτηματικά και αυτά με τη σειρά τους κάποιες καθυστερήσεις.Κάτι που δεν θα ήθελε η τουρκική πολεμική αεροπορία, όχι απλώς επειδή επειδή οι παραιτήσεις αυτές ή ακόμα και το προσωρινό «όχι» του Κατάρ (σσ: λόγω της κατάστασης στη Μέση Ανατολή) σε μεταχειρισμένα Eurofighter, αλλά επειδή βρίσκεται σε ιδιαίτερα μειονεκτική θέση έναντι της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.Πάντως, κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας Στάρμερ οι σχέσεις με την Τουρκία παρέμειναν ιδιαίτερα στενές, κυρίως στον τομέα της άμυνας και της αμυντικής βιομηχανίας.Το Λονδίνο αντιμετώπιζε την Άγκυρα ως σημαντικό σύμμαχο στο ΝΑΤΟ και ως κρίσιμο παράγοντα για τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου. Παρά τις κατά καιρούς διαφωνίες σε επιμέρους ζητήματα, η βρετανική κυβέρνηση έδειχνε διάθεση να ενισχύσει τη στρατηγική συνεργασία με την Τουρκία, υποστηρίζοντας την αμυντική βιομηχανική συνεργασία και διατηρώντας θετική στάση απέναντι σε σημαντικά εξοπλιστικά προγράμματα.«Όνειρο θερινής νυκτός» τα F-35Φυσικά, οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή φαίνεται να επηρεάζουν και άλλες πιθανές λύσεις που εξέταζε η Τουρκία.Το Κατάρ, υπό το νέο περιβάλλον ασφαλείας, ενδέχεται να μην επιθυμεί να αποδεσμεύσει μεταχειρισμένα αεροσκάφη που θα μπορούσαν να ενισχύσουν άμεσα την τουρκική αεροπορία κρατώντας τα ως -προσωρινή- ασπίδα ασφαλείας. Αν αυτό επιβεβαιωθεί, η Άγκυρα χάνει μία πιθανή γρήγορη λύση και εξαρτάται ακόμη περισσότερο από νέες προμήθειες. Σίγουρα όχι τα F-35, καθώς κάτι τέτοιο αποτελεί -για την ώρα- «όνειρο θερινής νυκτός» Το κρίσιμο για την Άγκυρα, είναι ότι τα Eurofighter δεν αποτελούν απλώς μια ακόμη αγορά μαχητικών αεροσκαφών, αλλά ως ενδιάμεση λύση για την αεροπορία της καθώς βρίσκεται ολοένα και πιο μακριά από αμερικανικά «όπλα» αλλά ακόμα πιο μακριά από το εγχώριο μαχητικό της ΚΑΑΝ. Δηλαδή αποτελούν ως γέφυρα μέχρι να ωριμάσει πλήρως το πρόγραμμα του. Χωρίς αυτά, η τουρκική αεροπορία θα συνεχίζει να βασίζεται κυρίως σε εκσυγχρονισμένα F-16 και σε μελλοντικές παραλαβές νέων F-16 Block 70.