vandaag, 07:18De nieuwe coalitie van Leefbaar Maessluys en de VVD wil geen asielzoekers meer opvangen, maar burgemeester Jack de Vries vindt dat Maassluis dat juist wel moet blijven doen. Hij staat daarin niet alleen. “Ik heb er geen last van. Geen centje pijn van. Echt helemaal niks”, zeggen buren van asielboot Lady Anne.De opvangboot ligt in de Buitenhaven van Maassluis, tussen historische schepen en werkboten. Vanaf de Coppelbrug is het witte schip met zonnedak goed te zien. Als een fietser de Lady Anne ziet, stopt hij even om een foto te maken.“Zo heet zijn vriendin ook”, zegt zijn fietsmaatje lachend. Hij vertelt zijn vriend dat het een asielboot is. “Weet ik”, zegt de fotograaf, “maar voor hoe lang nog?” Veel inwoners van Maassluis stellen diezelfde vraag.Burgemeester Maassluis botst met nieuwe coalitie over asielopvang(opent in nieuw venster)Maassluis wil geen asielzoekers opvangen, maar kan en mag dat wel?(opent in nieuw venster)Tijdens de laatste gemeenteraadsverkiezingen kreeg Leefbaar Maessluys bijna veertig procent van de stemmen. Dat kwam vooral door één thema: geen asielopvang. “Terecht”, vinden medewerkers van havenbedrijven die uitkijken op de asielboot in de Buitenhaven. “Dit schip moet weg.”Zij willen dat de boot vertrekt, zodat werkschepen weer aan de kade kunnen liggen. Ook zeggen zij (op anonieme basis) dat de opvang overlast veroorzaakt. Ze noemen verkeerd geparkeerde auto's en fietsen, dronken asielzoekers en mensen die op de boot rondhangen. “Wij moeten keihard werken en voor hen wordt zelfs gekookt.”Nee. een bezoek aan de boot hebben ze nooit gebracht. Als ze al zouden willen, kan het ook niet zomaar. Wie via de loopplank de Lady Anne binnen stapt, stuit op twee beveiligers bij een balie. Een woonbegeleider legt uit dat hier zeventig mensen wonen, soms zwaar getraumatiseerd. Die hebben liever niet zomaar iemand in hun 'huis'. Verderop klinkt een ander geluid. Theo van de Waardt is vrijwilliger bij Loods M, een werkplaats voor de maritieme sector in Maassluis. Hij ziet de asielzoekers elke dag langslopen. Soms helpt hij hen ook. Hij kent de verhalen van de buren, maar herkent die niet. “Ik heb nooit problemen met die mannen.”Volgens hem speelt het beeld dat mensen hebben van asielzoekers een grote rol. “Wie naar het politieke debat luistert, krijgt soms de indruk dat de opvang voortdurend voor problemen zorgt. En als je er al negatief in staat, helpen deze verhalen niet.”Van de Waardt begrijpt de weerstand niet. Hij werkte vroeger als kapitein op een containerschip en kwam in veel landen. Daardoor is hij gewend aan mensen met verschillende achtergronden. En zag hij ook hoe zwaar de bevolking het daar kan hebben.Die ervaring hielp hem afgelopen maart. Loods M werd toen gebruikt als tijdelijke opvang voor zeventig asielzoekers van de Patria. Dat schip moest worden ontruimd vanwege een technisch probleem.Geen onvertogen woordDe asielzoekers verbleven ruim een week in de loods. “Het stond hier vol veldbedden. Er viel geen onvertogen woord. Alles ging in goed overleg. De Syrische supermarkt leverde boodschappen. Er werd door medewerkers van het COA en vrijwilligers gekookt. En het Rode Kruis bezorgde containers vol spullen. De meeste bewoners hielpen meteen met sjouwen.”Volgens Van de Waardt proberen bewoners van de opvang mee te doen in de stad. Zo doet het schip mee aan het maritieme stadsfeest de Furieade. De bewoners koken dan voor bezoekers. Ook nemen vrijwilligers bewoners mee naar culturele activiteiten.“We moeten het met elkaar doen. Het zijn mensen die een reden hebben om te vluchten. En ze komen terecht in een land met een ijzersterke economie. We zullen er geen traan minder om laten.”Willen wel maar mogen nietVolgens hem vergeten veel mensen dat asielzoekers vaak niet mogen werken. “Ze willen wel, maar mogen niet. Daar kunnen zij niets aan doen, dat is landelijk beleid. En het is moeilijk integreren als je niks mag of door niemand wordt uitgenodigd.”Steeds minder mensen durven zich zo publiekelijk positief uit te spreken over de opvang van asielzoekers. Zelfs vrijwilligers doen dit niet meer graag, vertelt een medewerker van het COA. "Uit angst voor dreigementen. Als zelfs de burgemeester van Maassluis beveiligd moet worden voor zijn standpunt… Maar gelukkig zien we, juist als er ergens een asielopvang komt, een toename in het aantal aanmeldingen.”Toch is Theo van de Waardt niet de enige die van zich laat horen. Ook Roger van de Kraan doet dat. Hij is vrijwilliger op de Elbe, de zeesleper naast de Lady Anne. Ook Van de Kraan heeft 'geen centje last' van de nieuwe buren. “Ik zie weleens iemand een peukie roken of met zijn moeder bellen, maar verder zie of hoor ik niets. Ik vraag me weleens af of er echt wel zeventig mensen op die boot zitten.”Van der Kraan begrijpt wel de zorgen van bedrijven aan de kade. “Die is eerst beloofd dat het schip er drie maanden zou komen te liggen. Dat is nu al drie jaar geleden en nog steeds is er geen perspectief of ontwikkeling. Schep duidelijkheid, bouw desnoods een heel dorp, maar verzin iets waar iedereen mee kan leven. Zowel de ondernemers als de asielzoekers.”