Het is een blaag van nog maar 21, maar zijn verschijning heeft de leeftijdsloosheid die hem tot zijn dood zou kenmerken. We zien hem met een flesje limonade gazeuse bij Petten naar de Noordzee lopen en het daar leeggieten. De commentaarstem legt uit: „Wim T. Schippers maakt kunst voor alle zintuigen. De gazeuse bij Petten zouden wij het best een soort feitkunst kunnen noemen. In plaats van met verf en linnen werkt hij met feiten.”
Verdomd interessant, maar gaat u verder – een en ander voltrok zich, „onder belangstelling van de plaatselijke bevolking” en inderdaad is er een twintigtal mensen te zien dat Schippers richting branding vergezelt. Maar of er veel „plaatselijke bevolking” bij was? Je ziet vooral wat camera’s – en ook dat klopt, want feitelijk was dit „een voor pers en televisie herhaalde daad, die eerder plaatsvond op 29 oktober 1961”.
„Mag ik allemaal uw aandacht?” En na de nieuwsgierige stilte: „Dank U.”
Zo zit de hele Schippers al in dit oerfragment. Want kunstenaars die verwarrende fratsen uithalen zijn op zich niet bijzonder. De vorige week overleden Schippers slaagde er bovendien in een zeer groot publiek aan zich te binden, wat ook blijkt uit de kleine Wim T.-tsunami die Nederland de afgelopen dagen overspoelde. De Amsterdamse krant Het Parool vroeg lezers om hun herinneringen aan Schippers te delen, wat legio reacties opleverde. Waaronder een anekdote waarin Schippers in een bar op dwingende wijze riep: „Mag ik allemaal uw aandacht?” En na de nieuwsgierige stilte: „Dank U.”
