Het slachtoffer was in 2003 in de vroege ochtend onderweg naar huis toen ze werd aangevallen. Ze werd mishandeld, gewurgd en verkracht. Na de misdaad werd Andrew Malkinson gearresteerd en veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. Uiteindelijk zat hij tot 2020 vast, al bleef hij altijd bij zijn onschuld.
Pas in 2023 werd Malkinsons veroordeling definitief vernietigd door het Hof van Beroep. Nieuw DNA-onderzoek wees toen de 52-jarige Paul Quinn aan als dader. Drie jaar later werd Quinn schuldig bevonden aan de verkrachting waarvoor Malkinson bijna zeventien jaar onschuldig in de cel zat.
Rechter Robert Bright haalde de onterechte veroordeling van Malkinson aan in het vonnis van Quinn. "Jarenlang hebt u van uw vrijheid genoten ten koste van een onschuldige man", zei hij. "Het is een wonder dat het slachtoffer dit directe fysieke geweld heeft overleefd."
Opmerkelijk is dat de echte dader een mildere straf kreeg dan de onschuldige Malkinson. Bij goed gedrag kan Quinn mogelijk al na veertien jaar vrijkomen, wat minder is dan de tijd die Malkinson onterecht in de gevangenis doorbracht. "Beledigend", noemt Malkinson dat. "Ik hoop dat hij langer in de gevangenis moet zitten dan ik. Alles minder is geen gerechtigheid."
