Ik heb het moeten leren. Dat je als docent geen antwoord hoeft te hebben op alle vragen. Dat het prima is – te prijzen zelfs – wanneer je zegt: sorry, zover reikt mijn kennis niet.
De term die daar sinds enkele jaren voor wordt gebruikt is intellectual humility; intellectuele bescheidenheid. Volgens onderzoekers is het een eigenschap die grote voordelen biedt, binnen en buiten je werk. Bovendien blijk je het relatief eenvoudig te kunnen trainen.
Beseffen dat je ernaast kunt zitten
Intellectuele bescheidenheid is erkennen dat je eigen kennis en overtuigingen beperkt zijn. Of, zoals de bekende onderzoeker Mark Leary schreef in een klassiek artikel: „De mate waarin mensen beseffen dat ze ernaast kunnen zitten.” Iemand die intellectueel bescheiden is, weet dat hij niet over alle informatie beschikt en bovendien fouten maakt bij de interpretatie ervan.
Leary en zijn collega’s verwonderden zich erover dat veel van wat wij geloven onvolledig, gekleurd en onjuist is, maar dat we toch vaak behoorlijk zeker lijken. Ze constateerden ook dat sommige mensen goed kunnen accepteren dat ze fout kunnen zitten en dat anderen daar meer moeite mee hebben.
