Πριν από τις εμφανίσεις πάνω σε άλογα, τις πολεμικές πτήσεις, τις βουτιές στη Μαύρη Θάλασσα και τις φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο του κόσμου, υπήρχε ένας αμήχανος, σχεδόν αόρατος γραφειοκράτης.Ο Βλαντίμιρ Πούτιν δεν γεννήθηκε πολιτικός σταρ. Έγινε. Και ίσως κανένας ηγέτης του 21ου αιώνα να μην κατανόησε τόσο νωρίς και τόσο βαθιά τη δύναμη της εικόνας όσο ο άνθρωπος που κυβερνά τη Ρωσία εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα, παρατηρεί το BBC.«Η τηλεόραση είναι πυρηνική βόμβα»Η σχέση του Πούτιν με τη δημόσια εικόνα αποκαλύφθηκε ήδη από τις πρώτες ημέρες της προεδρίας του.Σε μία από τις πρώτες συνεντεύξεις που παραχώρησε ως πρόεδρος το 2001, συνεργάτες του απομάκρυναν εσπευσμένα τα ποτήρια νερού από το τραπέζι πριν ανάψουν οι κάμερες.Η εξήγηση ήταν αποκαλυπτική: κανείς δεν έπρεπε να υποθέσει ότι περιείχαν βότκα. Και κανένα ατύχημα δεν έπρεπε να συμβεί μπροστά στους τηλεθεατές.«Η τηλεόραση είναι πυρηνική βόμβα όταν πρόκειται για τη δημοσιότητα», ήταν το μήνυμα που μετέφεραν οι άνθρωποί του.Στη Ρωσία της δεκαετίας του 1990, η τηλεόραση είχε ήδη αποδειχθεί το ισχυρότερο πολιτικό όπλο. Ο Πούτιν το κατάλαβε καλύτερα από όλους.Ο άνθρωπος που δεν έπρεπε να θυμίζει τον ΓέλτσινΤο πρώτο βήμα ήταν να δημιουργηθεί ένας ηγέτης εντελώς διαφορετικός από τον προκάτοχό του.Ο Μπόρις Γέλτσιν είχε συνδεθεί στη συνείδηση πολλών Ρώσων με τις χαοτικές μεταρρυθμίσεις της δεκαετίας του 1990, αλλά και με δημόσιες εμφανίσεις που συχνά έδιναν τροφή σε σχόλια για υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.Ο Πούτιν έπρεπε να συμβολίζει το αντίθετο. Έτσι δημιουργήθηκε η εικόνα του σχεδόν απόλυτα εγκρατούς ηγέτη. Του ανθρώπου που πίνει τσάι με μέλι όταν οι υπόλοιποι πίνουν κρασί. Του πολιτικού που γυμνάζεται, κάνει τζούντο και εμφανίζεται να έχει πάντα τον απόλυτο έλεγχο.Το μήνυμα ήταν απλό: η Ρωσία αποκτούσε ξανά έναν ισχυρό και πειθαρχημένο ηγέτη.