Grappig dat au pair met au begint. Een Filippijns meisje dat als tot au pair gemaakte dit soort werk doet, vangt bij een Nederlands gastgezin 340 euro zakgeld per maand en daar moet ze veel voor doen. Heel veel zelfs. Vaak woont ze bij families waar een superdure Tesla en een trotse Mini Cabrio op de oprit staan. Die auto’s staan niet altijd in de tuin want mevrouw en meneer zijn natuurlijk ook nog wel eens een potje golfen. Met gelijkgestemden met wie ze na het golfen nog wel eens een Michelinsterrenvorkje prikken. In dat restaurant bespreken ze onder andere de door het plafond geknalde beurskoersen die voor een dansende aandelenportefeuille zorgen. Vooral de olies leveren op dit moment goudgeld op. Ze toosten op de oorlog.
De Filippijnse tot au pair gemaakte past op zo’n dag op de kinderen. Soms krijgt ze dan een tientje extra. Zeker als mevrouw een beetje tipsy thuiskomt. Maar die gift is geen gewoonte. Ze vangt namelijk al dat vorstelijke salaris van 340 euri’s. En dat is echt genoeg, want ze woont ook nog gratis op een zolderkamer en eet elke dag mee. Ook niet onbelangrijk: de gastfamilie heeft een aanzienlijk bedrag aan het au-pairbureau betaald om het meisje, dat vaak nog een kind is, binnen te hengelen. Aan de rand van het schoolplein babbelen de moeders over de kwaliteiten van hun tot au pair gemaakten en schuwen niet om het over de luiheid van bepaalde meisjes te hebben. Het woord luiheid uit die opgespotenlippenmondjes van de moeders in hun padelpakje is een genot.
