De Amerikaan Kane Parsons is angstaanjagend vroegwijs, kalm en getalenteerd. Op zijn zeventiende tekende hij een contract met het hippe filmbedrijf A24 om speelfilm Backrooms te maken, die deze week in de bioscoop rouleert met de filmsterren Chiwetel Ejiofor (12 Years a Slave) en Renate Reinsve (The Worst Person in the World). Het blijkt een intrigerend staaltje existentieel griezelen, gebaseerd op een filmpje waarmee Parsons als zestienjarige 78 miljoen kijkers trok op YouTube, een platform vier maanden ouder dan hijzelf.
Dat filmpje van negen minuten was een van de vele bijdrages in het Backroom-genre, maar stak er ook met kop en schouders bovenuit. ‘Backrooms’ is creepypasta: op internet gelanceerde griezelverhalen die echt pretenderen te zijn – in het geval van stalker Slender Man bijna te echt. Zo’n verhaal wordt collectief uitgebouwd voordat Hollywood het verpest met een teleurstellende verfilming. Kane Parsons is een ander verhaal: hij is mogelijk het grootste talent van een lichting jeugdige filmmakers die het vak leerden op YouTube, TikTok, Twitch of Reddit, het ‘wel begrijpt’ en nu volle bioscoopzalen trekt. Denk aan ‘Markiplier’ met Iron Lung, of Curry Barker met Obsession.
