«حجاب» زنان با پسوندهای اسلامی، اجباری و یا هر صفت دیگری برای جمهوری اسلامی نه فقط یکی از دستورات دینی که یکی از نمادهای اصلی نظام است. حکومت از همان ماههای اول و در تمامی طول بیش از چهار دهه گذشته برای تثبیت این «نماد»، از ابزارهای مختلفی چون قانونگذاری، نهادهای نظارتی، تبلیغات رسمی و بازتولید روایتهای ایدئولوژیک و از همه مهمتر «مجازات» استفاده و سوءاستفاده کرده است.
همین نماد مهم اما در بزنگاههایی خاص بهصورت موقت نادیده گرفته میشود تا با به تصویر درآمدن «زنانی با پوششی غیر مطلوب حاکمیت»، نمایشی از «وفاق ملی» ارایه شود؛ مانند نمایشی که با حضور زنان بدون پوشش سر در ۸۲ شب گذشته در خلال تجمعات حامیان جمهوری اسلامی شاهد بودیم.
زنان بدون پوشش سر در تجمعات حامیان
تصویر زنی بدون پوشش سر با پرچم جمهوری اسلامی در دست، در میانه تجمع حامیان حکومت یا در حال سر دادن شعارهایی در حمایت از سیاستهای نظام، تبدیل به تصویری آشنا در رسانههای غیررسمی یا حتی بعضا رسمی شده است.
برای اولینبار صداوسیما در نهم فروردین ۱۴۰۵ بود که ویدیویی از مصاحبه زنی حامی جمهوری اسلامی و بدون حجاب اجباری منتشر کرد. پس از آن استفاده از تصویر حضور زنان بدون پوشش سر به صورت گسترده در بسیاری از رسانههای حکومتی تبدیل به امری عادی شد.
