„Ik zei altijd: ik ken niemand zoals jij”, zegt Jan Rotmans, mede-oprichter van Urgenda en hoogleraar op het gebied van duurzaamheid en transities. „Dan moet je beter kijken, zei Marjan dan, want ze zijn er wel. Maar als ik eerlijk ben: ik heb ze nooit gevonden. In een voetbalteam zou ze spits, spelverdeler én laatste man zijn.”
Vrienden, kennissen en klimaatjuristen komen superlatieven tekort voor wat Marjan Minnesma heeft betekend voor de klimaatbeweging. Ze is vrijdag op 59-jarige leeftijd overleden aan borstkanker.
Minnesma was een grote naam, en niet alleen vanwege de klimaatrechtszaak tegen de Nederlandse overheid die Urgenda in 2015 won. Daarmee dwong de organisatie de overheid om een strenger klimaatbeleid te voeren. Het ‘Urgenda-vonnis’ inspireerde tientallen andere klimaatzaken wereldwijd.
Dat ze allebei ongeneeslijk ziek werden is voor de 65-jarige Rotmans – die zelf uitgezaaide prostaatkanker heeft – nog steeds „bizar”. In de 25 jaar dat Rotmans haar kende, zag hij Minnesma nooit ziek – vóór haar diagnose. Ziek zijn, daar hadden ze geen tijd voor. „We dachten dat we de hele wereld aankonden, dat we onsterfelijk waren. Zoveel energie gooiden we er tegenaan.”
De gesprekken over hun ziekte hielden ze kort; Minnesma hield niet van zelfmedelijden, zegt Rotmans. „We steunden elkaar door elkaar op te peppen: kijk eens wat ik aan het doen ben, kijk eens wat jij aan het doen bent. Ons werk, onze dagelijkse dingen. Ze had het te druk om te treuren.” Toch ging er bijna elke dag een appje over en weer: hoe gaat het? „Ze had zware behandelingen, moest er vaak voor naar België. Ik had nog enig perspectief, zij nauwelijks; het is knap hoe ze ermee omging.”
