In de proloog en epiloog van Saipan zien en horen we nieuwsflitsen en radioberichten uit 2002 over het onderwerp van deze sportfilm: de botsing tussen de Ierse sterspeler Roy Keane en Mick McCarthy, de coach van het Ierse voetbalelftal. Het resultaat van hun hoog oplopende ruzie wordt ook al onthuld: Keane vertrekt uit het trainingskamp in Saipan en doet niet mee aan het wereldkampioenschap voetbal in Zuid-Korea en Japan. Heeft hij het land verraden of is hij een held? Nederlandse voetbalfans volgden de controverse indertijd met verhoogde interesse: het Ierse elftal had Oranje in de voorronde uitgeschakeld.
Iemand op de radio vraagt zich af of de hysterie na Keanes controversiële besluit vergelijkbaar is met de gekte rond de dood van prinses Diana. Deze pakkende proloog vraagt impliciet aan de toeschouwer wiens kant hij/zij zal kiezen. Voor wie heb je meer begrip, de opvliegende Keane of de gemoedelijke McCarthy? Een montage van beiden – McCarthy is een oud-voetballer – laat zien dat zij op het veld geen lieverdjes zijn en waren. McCarthy schuwde vreselijke overtredingen niet, Keane is een driftkikker.
Perfectionisme versus laissez-faire
Aan de vooravond van het FIFA-wereldkampioenschap is de geblesseerde Keane,in de film indringend gespeeld door Éanna Hardwicke, fanatiek aan het revalideren. McCarthy, uiterlijk onbewogen neergezet door Steve Coogan, bereidt zich thuis voor op de reis naar Japan, maar praat met zijn vrouw ook over het schilderen van het afgebladderde hek. Scènes die de kern van Saipan aankondigen, obsessief perfectionisme versus een laissez-faire benadering.
