Κάθε φορά που η διεθνής αγορά κρατικών ομολόγων πέφτει σε περιδίνηση, οι κεντρικοί τραπεζίτες χάνουν τον ύπνο τους. Η παγκόσμια αγορά χρέους βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μία από τις πιο επικίνδυνες στιγμές της από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, η εκτόξευση των τιμών πετρελαίου και το άλμα του πληθωρισμού οδηγούν τους επενδυτές στην εκτίμηση πως έρχεται μια μακρά περίοδος ακριβού χρήματος.Το κύμα ρευστοποιήσεων που βρίσκεται σε εξέλιξη σηματοδοτεί την αμφισβήτηση της ικανότητας κυβερνήσεων και κεντρικών τραπεζών να ελέγξουν το κόστος δανεισμού σε ένα περιβάλλον διαδοχικών κρίσεων προσφοράς και αυξανόμενου δημοσίου χρέους. Οι πιέσεις εμφανίζονται ταυτόχρονα σε ΗΠΑ, Ευρώπη, Βρετανία και Ιαπωνία, γεγονός που καταδεικνύει πως πρόκειται για μία συγχρονισμένη παγκόσμια κρίση χρέους και όχι για μεμονωμένες εθνικές αναταράξεις.Όπως επίσης συμβαίνει κάθε φορά σε αντίστοιχες περιπτώσεις, οι εθνικές κυβερνήσεις (ή στην περίπτωση της Ε.Ε. η Κομισιόν) δηλώνουν πως τα περιθώρια δημοσιονομικής παρέμβασης είναι εξαιρετικά περιορισμένα, λόγω του υψηλού χρέους. Ταυτόχρονα, προαναγγέλλουν την υποβάθμιση των προβλέψεών τους για την οικονομική ανάπτυξη. Η μπάλα, λοιπόν, βρίσκεται ξανά στην περιοχή των κεντρικών τραπεζών, που αυτή τη στιγμή δείχνουν σαστισμένες. Βλέπουν το βουνό του πληθωρισμού να έρχεται πάνω τους, αναγνωρίζουν πως η οικονομία θα επιβραδυνθεί, αλλά δεν μπορούν -προς το παρόν- να βρουν την κατάλληλη ισορροπία στη νομισματική πολιτική που πρέπει να ακολουθήσουν. Μόνο που ο χρόνος μετράει αντίστροφα και μάλιστα γρήγορα. Η πιο σοφή κουβέντα ειπώθηκε από έναν γκουρού της Wall Street, τον Εντ Γιαρντένι, ο οποίος προειδοποίησε πως αν η νέα ηγεσία της Fed αποτύχει να πείσει τις αγορές για την απειλή του πληθωρισμού, τότε υπάρχει ο κίνδυνος οι «εκδικητές των ομολόγων» να αγριέψουν περισσότερο.