Werkgroepen, daar draaide het begin jaren tachtig allemaal om in het politiek-kultureel centrum O42 in Nijmegen. Er was een werkgroep derdewereldcultuur, een werkgroep improvisatiemuziek en een ‘kollektief’ dat de serie ‘Dansen op NivO’ programmeerde, met Afrikaanse muziek, salsa en funk. Die drie samen organiseerden in 1985 met enig bombast de First Multicultural Dance and Improvised Music Meeting. Al snel werd het simpelweg Music Meeting. Het festival is inmiddels aan zijn veertigste editie toe.
„Destijds noemden we het nog derdewereldmuziek”, zegt mede-oprichter Wim Westerveld een beetje beschaamd. Het festival bood daarnaast plek aan jazz, improvisatie en avontuurlijke projecten. Terwijl vergelijkbare festivals en podia zoals Festival Mundial, podium Rasa en het Tropentheater ten onder gingen, bleef Music Meeting overeind, steeds zoekend naar een nieuw concept.
Want inmiddels is de niche-muziek waar het festival in specialiseert deels ook te vinden op grotere mainstreamfestivals. In opnieuw een poging om meer en jonger publiek te vinden, gooit Music Meeting dit jaar het roer nog eens om. Na ruim twintig jaar in de openlucht keert het festival terug naar locaties in de Nijmeegse binnenstad, waar het ooit begon. Sophie Blussé, sinds 2020 directeur van het festival, wil met die terugkeer groeien van 5.000 naar 6.500 bezoekers. „De formule van het park had zijn beste tijd gehad. We hadden steeds meer moeite om nieuw publiek naar het park te krijgen. Daarom komen wij nu naar het publiek toe. En doordat global muziek ook elders wordt geprogrammeerd, werd het voor ons moeilijker om de echt grote acts te boeken.”
