Het ging al de hele week over het Songfestival en over Loosdrecht. De Editie NL-verslaggever in Wenen omschreef de afwezigheid in alle eenvoud: „We zijn er niet bij, en dat is eigenlijk prima.” De kijkcijfers vielen tegen, Bulgarije won. Het leek ook Nederland zelf niet zo veel uit te maken dat we er niet bij waren, er moest immers gedemonstreerd worden.
Terwijl Nederland Israël boycotte op het Songfestival mocht Tweede Kamerlid Gidi Markuszower deze week gewoon lekker zeggen wat hij wilde. Zijn uitspraak over „maximaal geweld inzetten” tegen vluchtende Palestijnen werd nog wel veroordeeld aan bijna elke talkshowtafel. Dus trok hij naar Loosdrecht om daar onder gelijkgestemden te zijn. In een dagboekformat liep Nieuwsuur zaterdag de „zeer explosieve” anderhalve week in Loosdrecht door.
Het verslag uit de regio begon bij de vriendelijke bloemist Fred die voor- en tegenstanders voorziet van bloemen in deze moeilijke tijd. Romy komt vijftig witte anjers halen voor de ‘rouwstoet voor het verlies van de democratie’ die ze mede organiseert. Ze hoopt met de anjers „rust en vrede” te bereiken. Op die rouwstoet komt ook Gidi Markuszower af. Vanuit een kikkerperspectief wordt Markuszower stiekem gefilmd terwijl hij met een corpulente demonstrant staat te praten. „Er komen elke week duizenden mensen bij, het houdt gewoon niet op”, zegt Markuszower. Volgens de man wordt „Nederland helemaal omvolkt” maar mag hij dat woord niet gebruiken, zegt hij. „Van mij wel hoor”, fluistert Markuszower liefkozend terug. Breed grijnzend lopen de twee mannen naast elkaar in de stoet: „Maar ja, we worden omvolkt, het is gewoon zo”, zegt Markuszower tegen zijn kameraad.
