In 1989 was ik in Ann Arbor, Michigan, en ging ik naar een concert van Sonny Rollins. De ene na de andere jazztrack rolde uit de saxofoon over de volle zaal. Tot ik opeens een stuk hoorde waarvan ik iedere noot herkende: ‘tadaduda tadadudadudadudaduda tatadatataa’. In de volle zaal veerde niemand op. Geen herkenningsapplaus. Vreemd. Even later snapte ik waarom ik de enige was die dat stuk noot…