Bij Fred was er geen knopje van verlangen gaan branden. En daar ging het hem toch om, zei Fred: het knopje.
Freds knopje kwam voor de kijker behoorlijk uit de lucht vallen. De vraag die eraan voorafging bevatte in het geheel geen knopjes, brandend of niet. Presentatrice Leonie ter Braak had net een laatste poging gedaan Fred aan te zetten tot zelfreflectie. „Fred”, had ze gezegd, „je wil graag de liefde van je leven vinden. Dat vérgt ook iets, toch? Om een vrouw voor je te winnen. Dat vergt ook iets van jóú.”
„Maar het gaat mij niet om winnen”, zei Fred. Het ging hem om dat knopje.
De camera toonde kort de vrouwen van Fred, die speciaal voor hem en zijn kippenbus naar Bonaire waren gevlogen om samen kippetjes te braden en nu, tijdens de reünieaflevering van B&B Vol Liefde, in de studio hun voormalige object van verlangen gadesloegen. In dit licht konden ze hem heel, heel goed zien. Hun gezichtsuitdrukkingen interpreteerde ik als vermoeid en voorbij alle ergernis, maar dat kan ook gewoon projectie zijn geweest.
Ter Braak probeerde het nog één keer, al was het inmiddels helder dat dit een zinloze onderneming was. Ze legde het aan hem uit zoals ze een kind van vijf basale sociale regels vertelt. Het kwam vaker voor dat deelnemers het zo felbegeerde verlangen niet voelden, zei Ter Braak, maar dan kon je nog wel vriendelijk blijven doen. „Het kan toch naast elkaar bestaan: iemand helemaal niet aantrekkelijk vinden, maar nog wel een aardige Fred zijn?”
