Het scheelt zó weinig, dat de Nederlandse mannen in de acht het nog niet durven te vieren. Maar het publiek, dat rijen dik is toegestroomd op de kade, neemt gillend al een voorschot op hun wereldtitel. Na een paar seconden komt de uitslag op het scherm: goud. Ralf Rienks, op boeg, klautert overeind in de smalle boot, en Finn Florijn naast hem doet hetzelfde. Samen springen ze in het water van de Bosbaan. Even later staan de acht mannen – Mick Makker, Jan van der Bij, Pieter van Veen, Sander de Graaf, Jorn Salverda, Wibout Rustenburg, Florijn en Rienks – gearmd op de kade, samen met stuurvrouw Jonna de Vries.
„Geweldig”, zegt Rustenburg kort daarna, met een grote grijns op z’n gezicht. Maar spannend was het ook. „We hadden het liever minder close gehad. Ik ben nog steeds nerveus”, zegt hij grappend. „Alsof de fotofinish nog de andere kant op zou kunnen vallen.” De Nederlandse boot finishte een minuscule 0,06 seconde voor de Britten, de grote rivalen.
Opnieuw een wereldtitel voor de Holland Acht, op de slotdag van de wereldkampioenschappen roeien in eigen land. Net als vorig jaar in Shanghai. Een prestatie die moeilijk te overschatten valt. Die eerste wereldtitel in Shanghai was al uniek, dat was de Nederlandse acht nog nooit gelukt – laat staan een titel prolongeren. En als kers op de taart was de race ook nog eens goed voor een wereldrecord: 5:17,75.
