Misschien heeft Xan de Waard hem helemaal niet gezien: de derde en beslissende Argentijnse shoot-out. Vlak voor Sofía Cairó hem gaat nemen, terwijl Nederland er met drie missers uit vier beroerd voor staat, slaat De Waard haar handen voor het gezicht.
Maar als ze het niet gezien heeft, heeft ze het wel gehoord: Cairó schiet Argentinië naar een derde wereldtitel, voorbij keeper Anne Veenendaal, tot enorme vreugde van een kleine maar luidruchtige groep Argentijnse fans.
Wat volgt is een zeldzaam tafereel: een verslagen Oranje, en nog wel in het eigen Wagenerstadion. Doelvrouw Veenendaal die voor zich uit staart en duidelijk even alleen wil zijn, spits Joosje Burg die maar tranen van haar wangen blijft vegen, De Waard die debutant Guusje Moes, eveneens huilend, een stevige knuffel geeft en bemoedigend toespreekt.
Het is even wennen. Al sinds 2014 waren de Oranjevrouwen heersend wereldkampioen. De enige vrouw op het veld die daar toen bij was, de afzwaaiende De Waard, ziet een unieke vierde wereldtitel aan zich voorbij gaan.
Regie kwijt
