دولت اوکراین در سوم مرداد ۱۴۰۴ اعلام کرد به یک کشتی ایرانی در دریای خزر حمله کرده است. این کشتی تجاری ایرانی در لنگرگاه خارجی رودخانه ولگا نزدیک به بندر آستاراخان هدف حمله قرار گرفته است. در نتیجه این حمله سه نفر زخمی شده و یک ملوان به نام « نیما مرادی» جان خود را از دست داده است. برخی از کارشناسان نزدیک به جمهوری اسلامی این اقدام را اعلام جنگ گرم «علیه ایران» نامیده‌اند. برخی از رسانه‌های نزدیک به حاکمیت و همچنین وزارت خارجه، این اقدام را در قالب یک نقشه چند جانبه در مقابله با جمهوری اسلامی می‌فهمند و اوکراین را یک نیروی نیابتی برای آمریکا و اروپا معرفی می‌کنند.

پس از این حمله و اظهارنظرهای خصمانه طرفین، اعتقاد به حرکت دو طرف به سمت تقابل جدی‌تر، بیشتر شده است. این باور در حالی شکل می‌گیرد که سه‌شنبه در واشنگتن رهبران آمریکا، اوکراین و اسراییل، سه کشوری که وارد جنگ با ایران شده‌اند، قرار است با هم دیدار ‌کنند. این موضوع می‌تواند آغازگر جنگی چند جانبه در چند جبهه علیه ایران باشد به ویژه که سفیر اسراییل در آمریکا می‌گوید تل‌آویو و کی‌یف با یک دشمن مشترک می‌جنگند. اما نکته اینجاست که ایران به دنبال پاسخ به اوکراین است و عدم پاسخ را اعلام ضربه‌پذیری خود می‌داند اما تهران نگران است که حمله به خاک این کشور، می‌تواند ساخت ائتلاف جهانی علیه ایران را راحت‌تر کند.

چرا اوکراین حمله کرد؟

حمله اوکراین به شناور ایرانی در دریای خزر ، نقطه عطف تازه‌ای در گستره تنش‌های میان کی‌یف و تهران رقم زده است. از دیدگاه مقامات اوکراینی، این اقدام یک دستاورد عملیاتی برای ضربه زدن به شبکه تدارکاتی روسیه محسوب می‌شود؛ چنان‌که «ولودیمیر زلنسکی»، رییس‌جمهور اوکراین، صراحتاً اعلام کرد هدف از این حملات دوربرد، برخورد با کشتی‌هایی بوده که در «انتقال محموله‌های نظامی مرتبط با ایران» نقش داشته‌اند. اما تهران این ادعا را رد کرده است و استاندار گیلان عنوان کرد «این شناور حامل بار آهن بود.»