«Τι μέτρα προτίθεται να λάβει για την έμπρακτη στήριξη της Ελλάδας έναντι των μονομερών και παράνομων ενεργειών της Τουρκίας», ρωτούν την ύπατη εκπρόσωπο για την Εξωτερική Πολιτική οι τέσσερις ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ.Δεν ξέρω πότε θα απαντήσει στη γραπτή ερώτηση η κυρία Κάλας, αλλά κατά την τελευταία επίσκεψή της στην Άγκυρα, μαζί με δύο επιτρόπους, είπε τα μεγάλα για τη «στρατηγική αξία των σχέσεων Τουρκίας-Ε.Ε. στην προώθηση της περιφερειακής σταθερότητας και της οικονομικής ανθεκτικότητας σε ένα ταχέως μεταβαλλόμενο γεωπολιτικό τοπίο» και την ενίσχυση της «αμοιβαίας επωφελούς σχέσης» σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος.Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τους λόγους για τους οποίους και η Ε.Ε. επιθυμεί τη στρατηγική σχέση με την Άγκυρα, ενώ εμείς περιμένουμε από τους «συγγενείς» να κάνουν τους βροχοποιούς, για να πλήξουν τους ταραχοποιούς, που κι αυτοί το Διεθνές Δίκαιο δηλώνουν ότι αγαπούν.«Η χώρα μας διατηρεί την αποφασιστικότητά της να προστατεύσει τα δικαιώματα, τα συμφέροντα και τις ανησυχίες της στο Αιγαίο Πέλαγος στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου. Επιπλέον, η Τουρκία ευνοεί την επίλυση των προβλημάτων μεταξύ των δύο παράκτιων κρατών του Αιγαίου με βάση το διεθνές δίκαιο».Η γλώσσα μπορεί να δημιουργήσει ένα πλήρες χάος, όταν δεν υπάρχει δηλωμένη συμμαχία νοήματος. Οι λέξεις τρέφονται από το φορτίο που κουβαλούν τα υποκείμενα. Η αναμέτρηση με τέτοια οριακά προϋποθέτει εγρήγορση που ξεπερνάει το προφανές σε έναν κόσμο, που δεν μοσχομυρίζει δυόσμο.Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε; Το διεθνές σύστημα και η συμμετοχή σε θεσμούς δεν λειτουργούν αποτρεπτικά για την εκδήλωση του αναθεωρητισμού. Ίσως, ίσως, ίσως μόνο για την προσπάθεια επιβολής του. Ωστόσο, σε περίοδο άνορμη -συνηθίσαμε να την αποκαλούμε μεταβατική, αλλά εδώ είναι Ναυτεμπορική- και με συνεχές ξήλωμα της δικαιοκρατικής τάξης μπροστά στη γεωπολιτική πραγματικότητα της ισχύος, άλλο είναι το κρίσιμο στοιχείο.