vandaag, 10:52"Mijn man is zwaargewond. Maar we hebben hem tenminste nog. Onze gedachten zijn dan ook vooral bij anderen die hun dierbaren kwijt zijn." Dat benadrukt de vrouw van een veehouder uit Markelo die betrokken was bij een verkeersdrama in de VS, waarbij drie Nederlanders om het leven kwamen.Er heerst grote verslagenheid op de boerderij in de buurtschap Stokkumerbroek. De 48-jarige veehouder was onlangs met een groep trekkertrek-maatjes afgereisd naar Amerika. In Ohio wordt elk jaar de grootste wedstrijd ter wereld georganiseerd. Vandaag zou die beginnen. De reis ernaartoe stond al jaren op het verlanglijstje van de veehouder. Maar voordat het spektakel begon, ging het hopeloos mis. Het busje waarin de veehouder met een groep zat, raakte betrokken bij een ernstig ongeval.Het busje werd op een onoverzichtelijke kruising geramd door een vrachtwagen. Drie inzittenden kwamen daarbij om het leven, vier anderen raakten gewond. Onder de gewonden is de boer uit Markelo. Hij zat achter het stuur.Zoon ter plaatseHij liep een klaplong, gebroken ribben en andere verwondingen op. Na het ongeluk heeft hij zelf het thuisfront geïnformeerd.Het toeval wilde dat hun zoon momenteel stage loopt bij een boer in Amerika, op vijf uur rijden van de plaats des onheils. "Die boer gaf onze zoon meteen zijn auto mee en zei dat-ie wel zou afwachten wanneer hij ermee terug zou keren", zegt de echtgenote van de gewonde boer.Het slachtoffer ligt zwaar aangeslagen in het ziekenhuis. "Fysiek gaat het naar omstandigheden best goed. Het mentale zal later nog wel komen. Het liefst was ik natuurlijk zelf ernaartoe gevlogen, maar het werk hier op de boerderij gaat natuurlijk gewoon door. Het is al heel erg prettig dat onze zoon bij mijn man kan zijn, zodat hij er niet helemaal alleen voor staat."NoaberhulpVan alle kanten is de noaberhulp in de hechte buurtschap intussen op gang gekomen. "We hebben hier 120 melkkoeien. Vanwege de reis van mijn man hadden we al agrarische hulp ingehuurd, maar we krijgen nu van alle kanten hulp aangeboden. Ik zeg al gekscherend: 'Als ik zou willen, hoef ik tot aan de Kerst niets meer te doen'."Maar zo werkt het nu eenmaal niet op de boerderij. Er moet immers altijd iemand het fort bewaken. Ondertussen onderhoudt ze dagelijks telefonisch contact met haar man. Er is nog niets bekend over zijn terugkeer.ToedrachtOok over de toedracht van het ongeluk is nog maar weinig bekend. Het zestien leden tellende gezelschap reisde in twee busjes afzonderlijk van elkaar. Volgens Amerikaanse media gebeurde het ongeluk op een onoverzichtelijk kruispunt op een heuvel. "Het politieonderzoek is nog maar net begonnen. Veel weten we nog niet", zegt de echtgenote.Markelo leeft meeZe vindt het maar lastig haar verhaal te doen, maar wil desgevraagd toch tekst en uitleg geven. "Omdat heel Markelo met ons meeleeft. Voor mensen uit onze directe kring had ik al een mail opgesteld met het verhaal, maar het is tegelijk heel mooi om te ervaren hoe iedereen met ons is begaan."Al is ze tegelijk terughoudend. "Ik snap dat mensen willen weten wat er is gebeurd. Vandaar dat ik mijn verhaal vertel. Om iedereen te informeren en vooral ook om te voorkomen dat er verkeerde verhalen een eigen leven gaan leiden. Maar eigenlijk deed ik dat liever niet. Het voelt lastig. Want ja, mijn man is ernstig gewond, maar er zijn anderen die er veel erger aan toe zijn."'Gedachten bij anderen'Het reisgezelschap bestond louter uit trekkertrek-fanaten. "Er waren mensen vanuit het hele land bij. Uit Laren Gelderland, hier vlak om de hoek. Maar ook elders uit Gelderland en Drenthe. Mijn man kende de één wat beter dan de ander, maar in dit kleine wereldje kent eigenlijk iedereen elkaar wel. Onze gedachten zijn dan ook vooral bij die mensen die een dierbare zijn verloren."