Τηλεδιάσκεψη με τον σκηνοθέτη της «Οδύσσειας», Κρίστοφερ Νόλαν, είχε ο πρωθυπουργός. Ο Άδωνις, ειδικός στα προγονικά κλέη, θα είχε ρεπό.Φυσικά, καλά έκανε ο πρωθυπουργός να συγχαρεί τον σερ και να τον ευχαριστήσει για τη συμβολή της ταινίας στην τόνωση του παγκόσμιου ενδιαφέροντος για τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό.Πέρα από τη μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, ο Βρετανός κατάφερε να κάνει κάμποσους να διαβάσουν ή να ξαναδιαβάσουν την Ομήρου «Οδύσσεια».Οι φιλόλογοι σε ευχαριστούν Κρίστοφερ, καθώς οι μαθητές τσιμπούν από τα «υπερβολικά Batman» και «τις διακοπές στην Καραϊβική με την Καλυψώ» (απολαυστικός Economist), και κάποιοι ξαναγυρίζουν στο γνωστό, το δεύτερο έργο της δυτικής λογοτεχνίας.Η ταινία σπάει τα ταμεία, παρά τις επικρίσεις που πέφτουν βροχή από το casting ως τους αναχρονισμούς και την «εποχή του χαλκού», τον Νταρθ Βέιντερ στον ρόλο του Αγαμέμνονα και το «daddy» του Τηλέμαχου ή και εξαιτίας αυτών. Στην πατρίδα του οσκαρικού σκηνοθέτη καταγράφεται αύξηση στο ενδιαφέρον των θεατών για την εκμάθηση ελληνικών. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Google Trends, οι αναζητήσεις στη Βρετανία για τη φράση «μάθε ελληνικά» («learn Greek») αυξήθηκαν κατά 5.000% το τελευταίο δεκαπενθήμερο.Ευχαριστούμε, Κρίστοφερ. Ακόμη κι η μεταφράστρια της Ομήρου «Οδύσσειας» Έμιλι Γουίλσον, που «θα ντρεπόταν να έχει γράψει έστω και ένα μέρος αυτού του σεναρίου», αναγνωρίζει ότι το μεγαθήριο του εικονοποιού «φέρνει ξανά το κοινό στις κινηματογραφικές αίθουσες, οι μεταφράσεις της Οδύσσειας γίνονται ανάρπαστες και ίσως η ταινία πείσει ορισμένους πανεπιστημιακούς διοικητικούς παράγοντες να μην περικόψουν τα τμήματα λογοτεχνίας, γλωσσών και ιστορίας».Τρισχιλιοευχαριστούμε, Όμηρε. Και πάλι θα καααθόμαστε ή με τη δοκιμασμένη τουριστική προσέγγιση θα βολευόμαστε.Η ματιά μας συναντιέται με το παρελθόν, όταν αυτό αποφέρει άμεσο όφελος και ευδιάκριτο κέρδος. Μια μικρή χώρα, που παρήγαγε, κυρίως, ιδανικά και μνημεία, παντοδύναμους μύθους με οικουμενική και διαχρονική ισχύ, καθυστερεί με τη σοβαρή δουλειά. Κραδαίνει ως ιερό πιστοποιητικό την κληρονομιά, αλλά δεν κάνει και πολλά.Ίσως, τελικά του Νόλαν η «Οδύσσεια» είναι πολύ ελληνική. Το παιδί-Τηλέμαχος κληρονομεί γωνία μαγαζί κι ο πολύτροπος και πτολίπορθος daddy με τη μαμά-Πηνελόπη ανοίγουν πανιά, πέρα μακριά.