«در جلسه کسی دلش نمیآمد بگوید رهبری شهید میشود؛ لذا کد ۱۱۰ داشتیم.» «عباس عراقچی»، وزیر خارجه جمهوری اسلامی، با این روایت از جلسات شورای عالی امنیت ملی پیش از جنگ، افشا میکند که تصمیم برای بستن تنگه هرمز در صورت ترور رهبری، از قبل طراحی شده بود. موضوعی که با کشته شدن رهبر جمهوری اسلامی در ۹ اسفند عملی شد و به بحرانی عمیق میان تهران و واشنگتن دامن زد؛ بحرانی که در نهایت به جنگ سوم میان دو کشور انجامید. با این حال، عراقچی تاکید میکند که این اقدام در کنار حملات به کشورهای حاشیه خلیج فارس، ساختار امنیتی منطقه را تغییر داده است. او عملا تاکید میکند که خون رهبر به تنگه هرمز و امنیت منطقه گره خورده است.
اکنون اما با از سر گرفته شدن جنگ، امکان ترور رهبر جدید جمهوری اسلامی نیز وجود دارد و حکومت میخواهد نشان دهد که گزینههای جدیدتری برای این جنگ آماده کرده است. این در حالی است که همین کارت تنگه هرمز که موشکهای دیگری را به سمت کشور روانه کرده است، امروز مخالفانی نیز دارد که این اقدام را ماجراجویی خطرناکی میدانند. حتی وزیر کشاورزی ایران میگوید با افزایش قیمت نفت به خاطر بسته شدن تنگه هرمز قیمت کالا و جابجایی در کشور افزایش یافت؛ موضوعی که فشار اقتصادی بیشتری بر خانوارها شد. آیا جمهوری اسلامی در صورتی که رهبر جدیدش نیز کشته شود کارت دیگری برای بازی در دست دارد؟
تنگه هرمز؛ از بستر جغرافیایی تا بازوی امتیاز گیری
