gisteren, 22:05Kamperen kan in een gewoon simpel tentje, maar ook in een speciale daktent op je oldtimer. Léonie Albers en Daniël Theelen zagen het tafereel langs de waterkant toen ze Zoutkamp inkwamen. Maar voordat ze daar waren, kwamen ze onder andere nog langs een ponykamp in Ulrum.De dag begint in de regen, op de camping. Camping Leenstertillen ligt midden in de natuur en is er ook specifiek om tot rust te komen: alleen volwassenen zijn er welkom. ‘Hier ervaar je de rust en ruimte van Het Hogeland. Al die stukjes waar Ede Staal over zingt vind je hier’, vertelt eigenaar Pop Wijbenga.‘We merken het ook aan de gasten. Vorige week hadden we bijvoorbeeld een vrouw uit Amsterdam die hier ging staan. Ze was nog geen twee uur bij ons op de camping en zei: ‘Ik wil bijboeken. Ik blijf niet één dag, maar vijf dagen.’’Veertig jaar zonder Ede StaalHet is vandaag precies veertig jaar geleden dat Ede Staal overleed. Zijn jongste zoon Jasper vaart daarom een stukje mee. ‘Toen ik zelf veertig werd voelde ik het nog meer, omdat ik in één keer in het decennia kwam waar mijn vader nooit is uitgekomen. Dat laat ook wel zien hoe snel de tijd gaat. Maar ik voel nu ook wel heel sterk de waarde van het leven en hoe moeilijk ik dat zelf zou kunnen loslaten als ik nu in zijn situatie zou zitten.’Jasper is bezig met een documentaire, waarin hij op zoek gaat naar zijn vader. Maar hij weet dat hij die niet in persoon tegen zal komen. ‘Misschien geeft de zoektocht meer troost dan het antwoord dat ik niet ga vinden. En het geeft me een warm gevoel dat Ede Staal iets tijdloos heeft. Maar ik ben niet op zoek naar de muzikant Ede Staal, maar naar mijn vader. Wat was mijn relatie met hem geweest en wat had hij van mijn muziek gevonden?’, vraagt hij zich af.‘Ik hoop te zien dat mijn vader nog heel lang zal voortleven in Groningen. Dat geeft mij troost. Maar het blijft toch ook wel heel pijnlijk. Ik wil iets wat niet gaat gebeuren: met mijn vader in contact komen.’40 jaar zonder Ede Staal: zoon Jasper worstelt met gemis en erfenis(opent in nieuw venster)Ponykamp in UlrumIn Ulrum stapt Jasper van boord en valt het oog van Léonie op een spandoek: ponykamp 2026. De schippers nemen een kijkje in de manege, waar een klein leger aan kinderen zich verzameld heeft.‘We hebben hier een stuk of 21 kinderen en we beginnen nu net met het ponykamp’, vertelt Wendy Jongsma-Oosterhoff. ‘We zijn hier nog tot vrijdagmiddag.’ Dat betekent drie dagen vol paardrijden, paarden verzorgen en spelletjes doen met elkaar.Oldtimer met daktentNa Ulrum is het tijd om door te varen richting het eindpunt. Léonie en Daniël varen Zoutkamp binnen, met aan de ene kant gemaal H.D. Louwes en aan de andere kant camping ‘t Ol Gat. Aan het water zit Nico bij zijn auto met daktent. Dat is niet zomaar een combinatie. ‘Dit is een Saab 95 uit 1971’, vertelt hij over de auto. ‘Ik heb er een andere motor in gezet, met meer pk, en een nieuwe versnellingsbak.’Toen kwam het idee om ermee te gaan kamperen. ‘Het leek me leuk om er eens mee op pad te gaan, dus ik heb een daktent geleend. Dat vond ik leuker dan een gewoon tentje.’Rondje Zummer 13 | Leens - ZoutkampLangs twee gemalen: oud en nieuwVervolgens is het tijd om echt Zoutkamp in te gaan. De schippers komen langs twee gemalen: het oude H.D. Louwesgemaal, dat gesloopt gaat worden. En even verderop komen ze door de Hunsingosluis, met direct daarnaast het nieuwe Gemaal Hunsingo.‘Voor de aankomende vijftig jaar voldoen we weer aan de waterveiligheidseisen’, vertelt Stefan Spekreijse van Waterschap Noorderzijlvest. ‘Dat betekent dat we zijn voorbereid op de harde regenbuien waar we steeds meer mee te maken hebben en ook op de daling van de bodem van Groningen. En dit gemaal kan veel meer water verpompen dan het oude gemaal.’Nieuwe waterwerken Zoutkamp houden Groningen droog: 'Weer 50 jaar veilig'(opent in nieuw venster)Monument voor wie niet terugkwamen van zeeZoutkamp staat met name bekend om de visserij. Dat brengt naast veel vis ook een donkere kant mee: niet elke schipper komt weer veilig thuis. Jacob-Jelle Tuma maakt zich hard voor een persoonlijk herdenkingsmonument voor mannen die omkwamen tijdens hun werk op zee. ‘Deze mensen waren kei- en keihard aan het werk, maar zijn daarbij wel overleden. Er is eigenlijk geen plek met een persoonlijk monument om even te gaan zitten en dat te overdenken’, vertelt hij.‘Dit is de plek die zij als laatste hebben gezien. En als je hier staat en die kant op kijkt…’, zegt hij wijzend richting zee, ‘filosofisch gezien kijk je elkaar dan aan.’Gerookte palingen in ZoutkampAangemeerd in Zoutkamp lopen Léonie en Daniël nog binnen bij een palingrokerij. Gaele Postma geeft een uitleg hoe dat in zijn werk gaat: ‘Je maakt het vuurtje aan, dan hang je de paling erboven en dan moeten ze eerst een beetje drogen, want ze komen uit pekelwater. Dat duurt ongeveer een kwartier of twintig minuten.’Daarna gaat het deurtje dicht en is het tijd om de palingen te roken. ‘Dan gaat het vuur omhoog naar 80, 85 graden en moeten ze ongeveer anderhalf uur hangen. En dan kijken we of ze gaar zijn’, vervolgt Postma. ‘Als dat zo is, zijn ze mooi bruin en dan kunnen ze eruit. En anders hebben we nog wat snippers eroverheen voor wat kleur.’DonderdagLéonie en Daniël vertrekken donderdagochtend vanuit Zoutkamp en varen over Muntsjesylster Ryd via Lauwerzijl naar Munnekezijl. Alle belevenissen onderweg kan je tussen 10.00 en 14.00 uur live volgen. 's Avonds is er weer een samenvatting op tv, de website en in de app.Varen over Het Hogeland: langs een tjalk van De Ploeg, een plezierbootje met hondjes en een baggerschip(opent in nieuw venster)De 'onderwaterstofzuiger' draait overuren in het Hunsingokanaal(opent in nieuw venster)Schilderachtig landschap op Het Hogeland, met vertier voor Pieterpadlopers(opent in nieuw venster)