Μείωση του κόστους ζωής: Αυτή είναι η προτεραιότητα του Αντι Μπέρναμ, του νέου πρωθυπουργού των Εργατικών στη Βρετανία.Κατάργηση για έξι μήνες του ΦΠΑ στο ηλεκτρικό ρεύμα, και άλλα μέτρα, που θα ακολουθήσουν. «Πρέπει να είμαστε μια κυβέρνηση που θα αντιμετωπίσει το υψηλό κόστος ζωής, να ανακουφίσουμε λίγο την πίεση από τους ώμους των ανθρώπων, απλώς να τους δώσουμε αυτή τη μικρή αίσθηση ότι η βοήθεια είναι καθ’ οδόν, ώστε να έχουν λίγη ελπίδα ότι τα πράγματα θα βελτιωθούν», πρόσθεσε ο Μπέρναμ στην πρώτη συνεδρίαση του νέου υπουργικού συμβουλίου..Το δίλημμαΥπάρχει βέβαια το ερώτημα εάν η νέα κυβέρνηση των Εργατικών θα αυξήσει τους φόρους ή θα αυξήσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού το φθινόπωρο – ή τελικά θα αναγκαστεί να εφαρμόσει αντιδημοφιλή μέτρα λιτότητας.Είναι ακριβώς το ίδιο δίλημμα που οδήγησε στην πτώση της προηγούμενης κυβέρνησης των Εργατικών.Παραμένει άλλωστε εντελώς ασαφές, πώς θα χρηματοδοτηθούν οι αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες.Σε κάθε περίπτωση ,ο νέος υπουργός Οικονομικών, Τζον Χίλι, που θεωρείται δημοσιονομικό «γεράκι», κάλεσε ήδη τους συναδέλφους του στο υπουργικό συμβούλιο να επιδείξουν «πειθαρχία στις δαπάνες». Τέως υπουργός Αμυνας ο 66χρονος Χίλι, είχε παραιτηθεί από τη θέση του διαμαρτυρόμενος για τις περικοπές στις προγραμματισμένες αμυντικές δαπάνες από τον προηγούμενο πρωθυπουργό Κιρ ΣτάρμερΠού θα πάει το «πλοίο»Από τις πρώτες της ώρες στο τιμόνι της χώρας, η Μπέρναμ κατάφερε να δώσει την εντύπωση ότι ξέρει πού κατευθύνει το πλοίο και τι είδους πλήρωμα θέλει στο πλευρό της. Ο τρόπος με τον οποίο απέλυσε εν ψυχρώ όλους τους εναπομείναντες συμμάχους του προκατόχου του, Κιρ Στάρμερ από τις κυβερνητικές τους θέσεις, εξέπληξε πολλούς.Αλλά η δυσπιστία είναι μεγάλη στον βρετανικό λαό. Όπως άλλωστε και σε όλους τους πολίτες στον κόσμο. Και φυσικά και στην Ελλάδα, που βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο.Υπάρχει στους περισσότερους πολίτες μια διάχυτη ανησυχία που διαπερνά την εποχή μας και δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί.Η δυσπιστία των πολιτώνΑνεξάρτητα από την ιδεολογική θέση των ηγετών, υπάρχει μια αυξανόμενη αντίληψη μεταξύ των πολιτών ότι η πολιτική έχει πάψει να είναι μια άσκηση δημόσιας υπηρεσίας και συχνά έχει γίνει ένας αγώνας για εξουσία, επιρροή ή κομματική επιβίωση.Αυτή η αντίληψη μπορεί να αποδειχθεί δίκαιη ή άδικη σε πολλές συγκεκριμένες περιπτώσεις, αλλά από μόνη της, αποτελεί ήδη πολιτικό πρόβλημα. Επειδή η εμπιστοσύνη είναι η πρώτη ύλη της δημοκρατίας. Και καμία δημοκρατία δεν ακμάζει όταν οι πολίτες παύουν να πιστεύουν στην ακεραιότητα όσων τους κυβερνούν.Ο Πλάτωνας και ο ΑριστοτέληςΣτην Πολιτεία, ο Πλάτωνας δεν περιγράφει απλώς μια ιδανική πόλη. Πάνω απ’ όλα, αμφισβητεί τι είδους άνθρωποι πρέπει να κυβερνούν. Η εξουσία δεν πρέπει να δίνεται στον πιο φιλόδοξο ή στον πιο δημοφιλή. Αλλά σε αυτόν που έχει μάθει να κυριαρχεί στον εαυτό του. Η δικαιοσύνη της πόλης εξαρτιόταν από τη δικαιοσύνη της ψυχής.Καμία εξουσία δεν μπορεί να αντικαταστήσει άλλωστε την προσωπική αρετή. Οι νόμοι μπορεί να περιορίζουν ενδεχομένως την όποια άδικη ή μη ηθική συμπεριφορά των κυβερνώντων . Αλλά δεν διαμορφώνουν τον χαρακτήρα.Ο Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια , τονίζει ότι η πολιτική δεν είναι μια τεχνική για την κατάκτηση της εξουσίας, αλλά η υπέρτατη επιστήμη επειδή σκοπός της ήταν να δημιουργήσει τις συνθήκες για μια καλή ζωή για την κοινότητα.Πώς θα αντιδρούσε σήμερα ο ΑριστοτέληςΟλοι μπορεί να καταλάβουν πώς θα αντιδρούσε σήμερα ο Αριστοτέλης βλέποντας τον δημόσιο διάλογο να περιορίζεται στη διαχείριση της εικόνας, στην αποτελεσματικότητα της επικοινωνίας ή στην εκλογική λογιστική!Ούτε ο Πλάτωνας ούτε ο Αριστοτέλης αγνοούσαν τους κινδύνους της εξουσίας. Αντίθετα, τους γνώριζαν βαθιά. Γνώριζαν ότι η εξουσία σαγηνεύει, ότι διαφθείρει όταν δεν βρίσκει εσωτερικά όρια. Και ότι η φιλοδοξία, όταν αποσπάται από την αρετή, οδηγεί αναπόφευκτα σε επικίνδυνες ατραπούς. Ίσως γι’ αυτό και οι δύο αρχαίοι γίγαντες της φιλοσοφίας, επέμεναν τόσο πολύ στην ηθική διαμόρφωση των ηγεμόνων. Πριν από τη διαχείριση της εξουσίας, οι πολιτικοί είναι απαραίτητο να μάθουν να διαχειρίζονται τη δική τους συνείδηση.