Οι αμερικανικές επιδρομές πλήττουν το νότιο Ιράν, αλλά και την ίδια την καθημερινότητα των πολιτών. Την ίδια στιγμή, στην Τεχεράνη παρατηρείται μία διευρυνόμενη απόκλιση μεταξύ εκείνων που προβαίνουν σε ολοένα και πιο φιλόδοξες δηλώσεις και εκείνων που επωμίζονται το πραγματικό κόστος της συνεχιζόμενης σύγκρουσης.Όπως αναφέρει στην ανάλυση του το MEF, για χρόνια, ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ βασιζόταν στις ιρανικές δυνάμεις, για να βοηθήσει στην καταστολή των διαδηλωτών και των ανταρτών στη Συρία.Όταν η Ρωσία παρενέβη στρατιωτικά το 2015, κατόπιν αιτήματος του Ιράν, ο Άσαντ και οι γύρω του πίστευαν ότι είχαν εξασφαλίσει την επιβίωση του καθεστώτος και ερμήνευσαν το αδιέξοδο στο πεδίο της μάχης, ως θρίαμβο.Αυτή η αυτοπεποίθηση μετατράπηκε σε αλαζονεία, αφήνοντας τη συριακή ηγεσία απρόθυμη να αντιμετωπίσει τη διαφθορά και τις αδυναμίες που συνέχιζαν να υπονομεύουν το κράτος.Σύμφωνα με την ανάλυση, μία παρόμοια μορφή υπερβολικής αυτοπεποίθησης αναδύεται τώρα στην Τεχεράνη, με τη ρητορική των Ιρανών αξιωματούχων να μοιάζει με καθαρή φαντασία στα μέσα ενημέρωσης του καθεστώτος.Το αδύνατο μπορεί να γίνει δυνατόΟ επικεφαλής της Βάσης Τζιχάντ Ιμάμ Ρεζά και επικεφαλής ενός δικτύου ιεροδιδασκαλείων, δήλωσε στην κρατική τηλεόραση:«Θα πρέπει να διαπραγματευτούμε με τις Ηνωμένες Πολιτείες αφού καταλάβουμε τη Νέα Υόρκη ή την Ουάσιγκτον, αφού συλλάβουμε και περάσουμε χειροπέδες στον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τον οδηγήσουμε ενώπιον του Ανώτατου Ηγέτη Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, αφήνοντας την Αυτού Εξοχότητα να αποφασίσει τι θα γίνει με αυτό το «κίτρινο σκυλί». Τότε θα μπορέσουμε να αρχίσουμε να διαπραγματευόμαστε μαζί τους».Τόσο μετά τις τελετές του πρώην Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, τις οποίες το καθεστώς σχεδίασε για να προβάλλει μία συντριπτική δημόσια υποστήριξη, όσο και μετά από το Μνημόνιο Συνεννόησης, το οποίο χαρακτήρισε ως σημαντικές αμερικανικές παραχωρήσεις, η ιρανική ηγεσία φαίνεται πεπεισμένη ότι είναι ανίκητη.Η αίσθηση της νίκης, η οποία ακολούθησε την κατάπαυση του πυρός, φαίνεται να ενθάρρυνε την πεποίθηση ότι το αδύνατο έχει γίνει εφικτό.Οι επακόλουθες ενέργειες αντανακλούσαν αυτή την αυξανόμενη αυτοπεποίθηση, σύμφωνα με την ανάλυση.Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι επιθέσεις σε πλοία της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ, που προφανώς βασίζονταν στην υπόθεση ότι η Ουάσινγκτον είτε θα επέλεγε να μην απαντήσει, είτε ότι τα αντίποινα της θα ήταν σύντομα και θα οδηγούσαν σε περαιτέρω παραχωρήσεις από την κυβέρνηση Τραμπ.Αντ’ αυτού, το αποτέλεσμα ήταν παρατεταμένες επιθέσεις σε στρατιωτικούς στόχους και ένα εύθραυστο ενεργειακό σύστημα που οδηγήθηκε περαιτέρω σε κρίση, σημειώνει η ανάλυση.Αυτή την εβδομάδα, πολλές από τις μεγάλες πόλεις του Ιράν αντιμετώπισαν εκτεταμένες διακοπές ρεύματος. Ορισμένες διακοπές ήταν προγραμματισμένες, άλλες πάλι έγιναν απροειδοποίητα.Όταν ρωτήθηκε ο Μεχντί Τσαμράν, επικεφαλής του Δημοτικού Συμβουλίου της Τεχεράνης, γιατί ορισμένες από τις διακοπές ρεύματος έγιναν χωρίς προειδοποίηση, απάντησε: «Αν γνωρίζατε ποιες ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις επλήγησαν πριν από δύο ημέρες, δεν θα κάνατε αυτή την ερώτηση».