zondag 12 juli, 11:01Zestien kwetsbare bewoners moeten hun vertrouwde thuis verlaten omdat woon- en zorglocatie De Koppeling in Almelo wordt gesloopt. De Twentse Zorgcentra wist al jaren dat dit moment eraan kwam, maar bewoners en hun naasten werden pas dit jaar ingelicht. Zij zitten nu met hun handen in het haar.Het is 15 januari als bij Brenda in Almelo en Lisan in Westerhaar de telefoon overgaat. Zij kennen elkaar dan nog niet, maar het nieuws dat zij krijgen heeft dezelfde impact. Beiden hebben een naaste die in De Koppeling in Almelo woont. Als de begeleider van *Bob aan Brenda vertelt dat woningcorporatie Beter Wonen de Koppeling gaat slopen, zegt ze stomverbaasd: "Dit kan toch niet, mijn zoon woont er net." De Twentse Zorgcentra huurt de locatie en moet voor 1 juli 2027 een nieuwe woonplek vinden voor zestien bewoners met een ondersteuningsvraag, onder wie de zoon van Brenda. De familieleden laten zien wat de sluiting met hen en de bewoners doet:Familieleden van bewoners De Koppeling maken zich zorgen door sluiting.Het pand is overduidelijk oud, maar in een binnenhofje staan veel planten in bloei en de bewoners kijken uit op een mooie appelboom. Voor de woningen staan bankjes en stoelen die momenteel leeg zijn. Het is rustig in het gebouw als Brenda de deur opent van haar zoons studio. Playstation, hoekbank en HeraclesAan Bob zie je op het eerste gezicht niks. Hij komt goed uit zijn woorden en zijn huis ziet eruit als dat van een doorsnee twintiger. Een hoekbank, het logo van Heracles Almelo aan de muur en een Playstation. Het enige dat verraadt dat hij geen 'gewone' twintiger is, is de gestructureerde weekplanner op zijn keukentafel met de begeleidingsmomenten. Dat hij zijn studio over een jaar moet verlaten doet hem veel. "Dan moet ik weer helemaal opnieuw beginnen. Ik wil hier echt niet weg. Ik heb mijn leven hier." Het duurde jaren voordat hij zelfstandig kon wonen. In Almelo heeft hij zijn vrijwilligerswerk, vrienden, familie en een goede band met zijn begeleiders.OnzekerDat geeft rust, niet alleen voor Bob. "Ik maakte me altijd zorgen om mijn zoon. Nu hij hier woont is dat niet meer nodig", vult Brenda aan. Zij en haar man weten precies hoe zij met hem om moeten gaan. En volgens haar de begeleiders van De Koppeling ook. Ik zag voor het eerst in jaren weer een twinkeling in zijn ogenAl deze factoren zorgen ervoor dat het goed gaat met Bob, maar de sluiting van de zorglocatie maakt dit onzeker. Dit geldt ook voor *Martijn, de broer van Lisan. Het is volgens de familieleden niet vanzelfsprekend dat mannen zoals zij een woonlocatie vinden waar zij gelukkig zijn.Stiller en stillerMartijn functioneerde lange tijd net als ieder ander. Hij woonde zelfs samen, maar werd op den duur stiller en stiller. Het ging niet goed met hem, waarna hij op allerlei aandoeningen werd getest. Hij bleek uiteindelijk veel moeite te hebben met prikkels waardoor hij helemaal was afgevlakt. Lisan en haar ouders zochten jarenlang naar een geschikte plek voor hem. Hij woonde in Gelderland, wat voor zijn familie niet om de hoek ligt.Moeder Diana weet het moment dat zij De Koppeling kwamen bekijken nog goed. "Ik zag voor het eerst in jaren weer een twinkeling in zijn ogen terwijl wij rondliepen. Hij vroeg zelfs: 'Mama, mag ik hier vanavond al slapen?'"Raam ingetraptDe familieleden ontmoeten elkaar voor het eerst in de studio van Bob. Alle zorgen rondom de sluiting brachten hen samen. Brenda: "Bob heeft ooit het raam ingetrapt van Martijn. Daar voel ik me nog altijd vervelend over." "Daar hoef je je helemaal geen zorgen over te maken. Als je hem een hand geeft en zegt dat je de moeder van Bob bent, is alles goed", reageert Diana.De moeders vinden erkenning en begrip bij elkaar. Beiden weten hoe het is om zorg te dragen voor iemand met een licht verstandelijke beperking. FrustratieDe familieleden benadrukken dat de begeleiders geen blaam treft. Zij zijn erg blij met het vaste team dat "ontzettend goed voor de mannen zorgt". Volgens de familieleden overviel het nieuws hen ook.Wel is er frustratie richting De Twentse Zorgcentra. "Zij wisten al jaren dat het pand te oud was en dat de huur zou aflopen. Waarom zeg je dat niet? Dan hadden wij dat mee kunnen nemen in onze overweging", zegt zus Lisan. GewendHaar broer kwam in september 2023 wonen in De Koppeling. Uit documenten in het bezit van RTV Oost blijkt dat De Twentse Zorgcentra hetzelfde jaar al wist dat het gebouw gesloopt zou worden. Daar werd geen woord over gerept tijdens gesprekken."Het duurt jaren voordat kwetsbare mensen, zoals Bob en Martijn, ergens gewend zijn. Dit punt hebben we net bereikt en nu komt dit nieuws." Door het nieuws zit Martijn slecht in zijn vel en is Bob heel angstig. Dat zorgt volgens de ouders juist bij deze kwetsbare mensen voor onvoorspelbaarder gedrag. Ik ga wel in een tent aan het kanaal liggenDe Twentse Zorgcentra gaven verschillende opties voor nieuwe woonruimte, zoals een locatie in Losser of Enschede. "Wat moet Bob daar? Hij heeft daar helemaal niks en daar mist hij juist de dingen die hem stabiliteit geven. En als het misgaat duurt het een half uur voordat ik er ben. Terwijl ik de enige ben die hem rustig krijgt", zegt Brenda bezorgd.De familieleden missen contact vanuit de zorgorganisatie. Volgens hen worden zij op een aantal inloopavonden na niet op de hoogte gehouden.Tranen in ogenZe hopen op een plek waar alle bewoners, samen met de begeleiders, naartoe kunnen. "Bob zei al: 'Ik ga anders wel in een tent aan het kanaal liggen. Dan blijf ik in ieder geval in Almelo'", zegt Brenda."Dit is toch verschrikkelijk", reageert Diana met tranen in haar ogen na het horen van alle zorgen. Als naasten voelen zij na jarenlange zorgen voor het eerst vertrouwen en rust. Maar nu de locatie sluit, zijn zij terug bij af. Er is geen perspectief op een nieuwe locatie terwijl de klok doortikt. * De namen van Bob en Martijn zijn gefingeerd. Hun echte namen zijn bekend bij de redactie.