Ενώ το σύνολο της δημόσιας συζήτησης επικεντρώνεται στο αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επαναφέρουν την Τουρκία στο πρόγραμμα των F-35, μια παράλληλη και πιο άμεση εξέλιξη φαίνεται να περνά -σχεδόν- απαρατήρητη.Η Άγκυρα κινείται μεθοδικά (και) προς την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία, επιδιώκοντας την απόκτηση προηγμένων οπλικών συστημάτων, σε μια προσπάθεια να διαμορφώσει ένα πολυδιάστατο εξοπλιστικό δόγμα που δεν θα εξαρτάται αποκλειστικά από την Ουάσιγκτον.Και, σε αντίθεση με την υπόθεση των F-35, οι ευρωπαϊκές συμφωνίες εμφανίζονται σήμερα πιο ώριμες, καθώς η Τουρκία διαθέτει ήδη ένα σημαντικό χαρτοφυλάκιο συνεργασιών με ευρωπαϊκά κράτη και ευρωπαϊκές αμυντικές βιομηχανίες.Είναι προφανές, πως το τί θα γίνει με τα F-35 και το κατά πόσο είναι στρωμένος με… «ροδοπέταλα» ο δρόμος για τον Ερντογάν θα διαρκέσει πολύ. Άλλωστε η Τουρκία από χρόνια πριν (σσ: και στο περιθώριο Συνόδων του ΝΑΤΟ), μπαινοβγαίνει σε εξοπλιστικά προγράμματα της Αμερικής χωρίς κάποιο αποτέλεσμα, ενώ τα ευρωπαϊκά τείνουν να ενταχθούν πιο εύκολα στο «οπλοστάσιό» της.Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, σύμφωνα με τις οποίες η Τουρκία -μπορεί και να- αποκτήσει τα F-35, προκάλεσαν έντονο ενδιαφέρον. Ωστόσο, ακόμη και αν υπάρξει πολιτική βούληση στην Ουάσιγκτον, η επιστροφή της Άγκυρας στο πρόγραμμα δεν αποτελεί μια απλή διαδικασία όπως έχει αναλύσει η «Ν».