مراسم سالمرگ «روحالله خمینی»، موسس جمهوری اسلامی، امسال با کنسرتهای خیابانی و خوشحالی و جشن همراه بود، برخلاف همیشه که جمهوری اسلامی سعی میکرد فضا را سوگوار کند. اما در محلی که مراسم برگزار میشد صندلی «علی خامنهای»، رهبر دوم جمهوری اسلامی که در سکوی مقابل صحن قرار داشت خالی بود. نمادی از رهبری که در روز آغازین جنگ آمریکا و اسراییل علیه ایران کشته شد و رهبر جدید هنوز نتوانسته است بر صندلی او بنشیند.
علی خامنهای در ۹اسفند در بیت رهبری با بمبهای هواپیماهای اسراییلی و آمریکایی کشته شد. اما مرگ او برای بسیاری از مقامات این کشور روشن نشده است. «حسین سیمایی صراف»، وزیر علوم میگوید: «شهادت رهبر داغی بود که هنوز سرد نشده است و لذا باید در هر مجلسی به خودمان تسلیت بگوییم.» یا «محمد مخبر»، مشاور رهبر کشتهشده معتقد است: «داغ رهبر شهید در دل مردم هرگز سرد نخواهد شد.»
تاکنون هیچیک از مقامات حکومتی به دقت اعلام نکرده است که این مرگ چگونه رقم خورد، چه عواملی دست در دست هم دادند یا وضعیت او در هنگام مرگ دقیقا چگونه بود؛ بلکه تلاش کردهاند که از او و شیوه مرگش و اینکه در بیت خود بوده، قهرمان بسازند. اما با وجود این، اظهارات پراکنده اما کم و بیش ناشنیده مانده در هجوم اخبار ایران وجود دارد که روز مرگ خامنه ای را روایت کرده و جزییاتی دسته اول از آن ارایه کرده است. مثل روایت عباس عراقچی.
علی خامنهای چگونه کشته شد؟
