«دونالد ترامپ»، رییس جمهوری ایالات متحده به تازگی در گفتوگو با پادکست «پاد فورس وان» برای دیدار با مجتبی خامنهای رهبر جمهوری اسلامی ابراز تمایل کرده است. او در پاسخ به پرسشی درباره نقش مجتبی خامنهای در مذاکرات تهران و واشنگتن گفته «او کاملا در این موضوع دخیل است. فکر میکنم آنها احترام زیادی برای او قائل هستند.» ترامپ گفت شنیده است که رهبر جمهوری اسلامی «وضعیت چندان خوبی ندارد»، اما در جریان مذاکرات تایید و موافقت خود را اعلام میکند.
از ۱۸ اسفند که رسانههای جمهوری اسلامی اعلام کردند که مجلس خبرگان رهبری «مجتبی خامنهای» فرزند «سیدعلی خامنهای» را به رهبری جدید برگزیده است، او هرگز در انظار عمومی ظاهر نشده و فقط پیامهای مکتوب داده است. «سالار ولایتمدار»، نماینده مجلس، در توضیح این غیاب گفته است: «بر اساس نظر علمای نجف، قم و مشهد و تصمیم مسوولان امنیتی، فعلاً تصاویر و آثار جدیدی از ایشان منتشر نمیشود تا دشمنان نتوانند از مسیرهای خاص و علوم غریبه که در دانشگاههایی همچون علوم غریبه تلآویو مطرح میشود، به ایشان آسیب برسانند.» با چنین بهانههایی مقامات مختلف کشور عدم حضور او در اجتماعات را توجیه میکنند؛ اما آیا به راستی رهبر سوم جمهوری اسلامی سالم است، چرا روایتها از سلامت وی متناقض است؟
این روایتها از همان روزهای نخست پس از حمله به محل اقامت او شکل گرفت. تقریباً همه بر یک نکته تاکید داشتند که «آقا مجتبی»، در «سلامت کامل» است. اما هر مقامی که در مورد او حرف زده، بیش از آنکه ابهامات در مورد او را برطرف کند، صحنه را مکدر کرده است. در این مدت بهتدریج از «چند خراش»، به «جراحات سطحی»، و سپس تعداد بخیهها و جراحی رسیدیم. در بسیاری از این اظهارات، گویندگان به شنیدههایشان استناد میکنند نه مشاهده مستقیم. در کنار عدم انطباق گفتهها در مورد سلامت او، محلی که گفته میشود او مورد اصابت قرار گرفته است نیز یکسان نیست و معلوم نیست او هنگام حملات نیروهای آمریکا و اسراییل در ۹ اسفند کجا بوده است؛ اساسا چگونه موج انفجاری که دَرِ ساختمانِ کناری محل اصابت بمب را لوله کرده است، به روایت مقامات ایرانی هیچ تاثیری بر روی مجتبی نگذاشته است؟
