Getoeter zodra Ismael Saibari de laatste penalty erin schiet. Vanuit Halal fried chicken en andere plekken waar groepen supporters de wedstrijd hebben gekeken, stuiven Marokko-supporters Plein 40’-45 in Amsterdam op. Auto’s met en zonder Marokko-vlaggen rijden af en aan.
Na een kleine twintig minuten verplaatst de feestvreugde zich naar de kruising met de Burgemeester De Vlugtlaan, waar het ochtendverkeer zich een weg probeert te banen tussen een paar honderd auto’s, scooters en fatbikes. Vaders en moeders met kinderen aan de hand komen meegenieten.
Een hele spannende pot, noemt Abdel de wedstrijd – hij wil zijn achternaam niet geven. Hij heeft niet geslapen maar moet over twintig minuten richting zijn werk op de Universiteit van Amsterdam. „Koeman was wel een bange schijterd met zijn vijf verdedigers”, roept iemand tussendoor. „Had-ie nooit moeten doen.”
Een stuk of honderd telefoons filmen hoe rood en groen vuurwerk brandt. In de buurt ontploft een stuk vuurwerk, waardoor een jolige menigte weg moet rennen. „Het is ook een dubbel gevoel”, zegt Abdel. De meeste mensen hier zijn ook voor het Nederlands elftal en goed geïntegreerd, maar als Geert Wilders allemaal berichten op sociale media post, dan doet dat iets met de mensen hier. Dan zetten ze zich af.”
