gisteren, 23:57De groepsfase zit erop, maar op Curaçao voelt dat nauwelijks als een afscheid. Natuurlijk is er teleurstelling dat het avontuur niet langer duurt en natuurlijk leefde de hoop dat de stunt tegen Ivoorkust nog zou volgen. Maar wie deze dagen over het eiland loopt of de verhalen hoort van supporters die de ploeg naar de Verenigde Staten volgden, merkt vooral iets anders: trots.Trots op een team dat geschiedenis schreef, trots op spelers die het onmogelijke mogelijk maakten en trots op een bondscoach die begreep dat succes op Curaçao niet alleen draait om tactiek, maar ook om mensen.Wie wil weten wat het WK met Curaçao heeft gedaan, hoeft volgens radiomaker Maarten Schakel alleen maar om zich heen te kijken. De Nederlander woont al ruim twintig jaar op het eiland en is tijdens de wedstrijden van Curaçao DJ en host bij Cabana Beach op Mambo Beach, een van de populairste plekken om samen naar de wedstrijden te kijken.'De gekte is compleet', zegt hij. 'Op elke straathoek, uit elk autoraam, in elke winkel en horecazaak zie je Curaçaose vlaggen of iets dat gerelateerd is aan de Blue Wave. Vrouwen gebruiken massaal blauwe nagellak en oogschaduw. Het leeft echt overal.'Dat enthousiasme is volgens hem niet alleen de verdienste van bondscoach Dick Advocaat. 'Ik snap het Nederlandse perspectief, maar dit is natuurlijk vooral ook het succes van die 26 spelers. Dick heeft vooral goed aangevoeld wat deze groep nodig heeft. Niet alleen op het veld, maar ook daarbuiten.'Meer dan alleen tactiekVolgens Schakel zat de kracht van Advocaat juist in de menselijke benadering. 'Een partybus met open ramen in plaats van een afgesloten bus met airco, muziek, familieleden die bij het basecamp mochten verblijven. Dat lijkt misschien klein, maar voor deze groep is dat ontzettend belangrijk.'Daarmee wist Advocaat volgens hem een omgeving te creëren waarin spelers zichzelf konden zijn. 'Daarnaast heeft hij er natuurlijk ook gewoon een team van gemaakt. Met een systeem, met duidelijkheid en met vertrouwen.'Dat vertrouwen groeide de afgelopen jaren al, maar kreeg tijdens dit WK een enorme impuls. Curaçao stond ineens op hetzelfde podium als voetbalgrootmachten. Voor veel inwoners voelt dat nog altijd onwerkelijk.Ook sportjournalist Carl Ruiter, die de nationale ploeg al jaren volgt en alle WK-wedstrijden van dichtbij bezocht, zag hoe het eiland volledig werd opgeslokt door het toernooi.'We praten nergens anders over''Er wordt over niets anders gesproken dan voetbal', vertelt hij. 'Het gaat over Dick, over de selectie, over Livano Comenencia die het eerste WK-doelpunt voor Curaçao maakte of over de heldenrol van doelman Room tegen Ecuador. We raken er niet over uitgepraat.'Volgens Ruiter heeft het succes iets losgemaakt wat groter is dan sport alleen. 'Het eiland zit helemaal in de Blue Wave-vibe. Het zorgt voor nog meer verbinding. Het saamhorigheidsgevoel is enorm.'Voetbal International-hoofdredacteur Freek Jansen verblijft het gehele WK met zijn redactie op Curaçao. Voor een aantal wedstrijden vliegt hij naar Amerika, andere wedstrijden bekijkt hij op Curaçao.'Het hele eiland stond volledig op zijn kop. Dat doelpunt tegen Duitsland zorgde voor ongekende euforie. Iedereen op Curaçao was ongelooflijk trots dat er op het WK werd gescoord, nota bene tegen Duitsland. Die 7-1 nederlaag deed er voor niemand meer toe; het ging alleen nog maar over dat ene doelpunt van Comenencia.''Dat was echt bijzonder'Dat gevoel was niet alleen zichtbaar op Curaçao zelf, maar ook duizenden kilometers verderop in de Verenigde Staten. Bij de openingswedstrijd tegen Duitsland kleurden grote delen van het stadion blauw. Ruiter stond erbij en keek zijn ogen uit. 'Er waren ongeveer zes- tot zevenduizend supporters van Curaçao aanwezig. Dat volkslied werd zó luid meegezongen. Dat was echt bijzonder.''Hier beleven wij het totaal anders'Nog indrukwekkender vond hij wat er na afloop gebeurde. Want hoewel Duitsland met 7-1 won, bleef de sfeer goed. 'Na die nederlaag werd er nog steeds gezongen en gedanst. Dat was heel gaaf om te zien. Natuurlijk baalde iedereen van de uitslag, maar tegelijkertijd beseften mensen ook: we staan hier wel gewoon op een WK.'Die houding zegt veel over hoe dit avontuur op Curaçao wordt beleefd. Niet de teleurstelling voert de boventoon, maar de verwondering dat een klein eiland überhaupt tussen de wereldtop staat.Schakel merkt dat verschil ook wanneer hij de reacties vergelijkt met Nederland. 'In Nederland is men soms chagrijnig als Oranje niet verder komt dan de kwartfinale. Hier beleven we het totaal anders.'Het is vooral trots dat overheerst. 'Wij zijn een land met ongeveer evenveel inwoners als de stad Arnhem en dan plaatsen we ons voor het eerst voor een WK en spelen we tegen landen als Duitsland, Ecuador en Ivoorkust.'Nationale heldDat gevoel van trots groeide alleen maar verder na het gelijkspel tegen Ecuador, waarin doelman Eloy Room uitgroeide tot nationale held. Die wedstrijd bekeek Jansen op het Wilhelminaplein.'Na het laatste fluitsignaal barstte een ongekend feest los. Mensen vielen elkaar huilend in de armen, auto's reden toeterend met vlaggen door de straten. Het was één groot blauw feest en iedereen was ontzettend trots.'Ook buiten de Curaçaose gemeenschap kreeg het team veel sympathie. Volgens Ruiter sloeg het verhaal van de kleine voetbaldwerg die zich tussen de grootmachten had gevochten duidelijk aan. 'Veel Amerikanen vonden onze underdog-story geweldig. Ook het tenue en de vlaggen deden het goed. Je zag zelfs Amerikanen met Curaçaose vlaggen lopen. Dat is prachtig om te zien.'De ploeg vertegenwoordigde daarmee niet alleen een eiland, maar ook een droom die veel mensen aanspreekt: dat kleine landen soms boven zichzelf kunnen uitstijgen. Dat maakt volgens beide mannen ook dat de uitschakeling nauwelijks afdoet aan wat er is bereikt.Waar in veel voetballanden een verloren wedstrijd leidt tot verslagenheid, klinkt op Curaçao een ander geluid. 'Ook uitschakeling zullen we vieren', zegt Ruiter. 'We hebben ons in zeven maanden via de kwalificaties geplaatst voor het WK. Voor het eerst in de geschiedenis. Als kleinste land ooit.'Hij somt de hoogtepunten bijna achteloos op. 'We hebben een doelpunt gemaakt op een WK. We hebben een punt gepakt. We hebben records gevestigd. Dat neemt niemand ons meer af.'Niemand in zak en asOok Jansen beaamt dat door de uitschakeling niemand op het eiland in zak en as zit. 'Ze zijn vooral trots dat ze de wereld hebben laten kennismaken met Curaçao.''Dat ze hebben gescoord op het WK en een punt hebben gepakt, maakt dit avontuur ongeacht de resultaten al een enorm succes. Veel mensen zeggen zelfs: we zijn al wereldkampioen met wat we van ons eiland hebben laten zien.'Schakel verwacht daarom ook een warm welkom voor spelers en staf wanneer zij terugkeren naar Willemstad. 'Er is nog niets officieel bekendgemaakt, maar er komt hoe dan ook een grote huldiging. Met een rondrit door de stad en tienduizenden mensen langs de route. Deze groep heeft iets gedaan wat niemand ooit zal vergeten.'Dick in de harten geslotenEn Dick Advocaat? Die hoeft zich volgens Schakel geen zorgen te maken over zijn plek in de Curaçaose geschiedenisboeken. 'Dick is voor altijd in onze harten gesloten', zegt hij. 'Ik geloof ook dat dat wederzijds is.'Jansen vult Schakel aan. 'Hij wordt daar echt gezien als een held voor het leven. De dankbaarheid richting hem is enorm, omdat hij zich de afgelopen jaren zo heeft ingezet en duidelijk uitstraalt hoeveel hij van Curaçao houdt en hoe goed hij de cultuur begrijpt.'De beelden van een geëmotioneerde Advocaat maakten indruk op het eiland. 'Zijn tranen rond de wedstrijden tegen Duitsland en Ecuador raakten veel mensen. Dat vonden we prachtig. Je zag hoeveel het ook voor hem betekende.'Misschien is dat wel de belangrijkste reden waarom deze samenwerking zo succesvol werd. De ervaren Nederlandse trainer kwam niet alleen om een elftal te coachen, maar wist ook onderdeel te worden van het verhaal.Als de rook van het WK straks is opgetrokken, blijft volgens beide mannen vooral de maatschappelijke betekenis overeind. 'Internationaal heeft het WK ons op de kaart gezet', zegt Schakel. 'Niemand kan nu nog zeggen dat hij Curaçao niet kent. Dat heeft ongetwijfeld positieve gevolgen voor het toerisme.''Land nog meer samengebracht'Maar belangrijker vindt hij wat het met de mensen zelf heeft gedaan. 'Het is goed voor ons zelfbeeld en ons gevoel van eigenwaarde. Het geeft het gevoel dat we iets kunnen bereiken. Dat jonge mensen in hun dromen mogen geloven.'Ruiter ziet precies hetzelfde. 'Dit WK heeft Curaçao samengebracht en heel veel vreugde gegeven. We hebben laten zien dat we dingen kunnen bereiken die eerst onmogelijk leken.'Misschien is dat uiteindelijk wel de echte winst van deze zomer. Niet een plek in de knock-outfase, niet een sensationele stunt tegen een grootmacht, maar het besef dat een klein eiland groot kan dromen.De groepsfase is voorbij. Het feest niet. Op Curaçao overheerst geen verdriet, maar dankbaarheid voor de herinneringen, voor de verbondenheid en voor bondscoach Advocaat en zijn mannen, die een heel land liet geloven dat niets onmogelijk is. VIDEO: Koning Willem-Alexander gooit heupen los met spelers Curaçao - Omroep West(opent in nieuw venster)